อบว่า “ข้ากำลังรักษาอยู่ ท่านองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณได้โปรดอย่าเพิ่งรบกวนข้าเพคะ”
มู่เฉียนซีใช้ยาน้ำที่เต็มไปด้วยพลังแห่งชีวิตทำความสะอาดบาดแผล และนางก็พันแผลทุกแผลอย่างระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นอาเล็กของนางได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงขนาดนี้
ไอ้เจ้าราชาโครงกระดูกดำที่สมควรตายนั่น แล้วยังมีองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณโยวเยี่ยจุนผู้นี้ด้วย
นางแน่ใจว่าองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณมาถึงนานแล้ว แต่เจ้าหมอนี่กลับไม่ยอมลงมือทำอะไรเลย จนปล่อยให้อาเล็กเกือบตายถึงจะยอมลงมือ นางไม่รู้เลยว่าเจ้าหมอนี่ทำใจให้สงบได้อย่างไรกันแน่
โยวเยี่ยจุนเองก็รู้สึกโกรธเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าแม่สาวน้อยผู้นี้จะกล้าไร้มารยาทกับเขาเช่นนี้!
หลังจากที่จัดการบาดแผลเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีก็ใช้พลังแห่งชีวิตเล็กน้อยชำระล้างพลังแห่งความตายเหล่านั้นจนสะอาดหมดจด
มู่อวู่ซวงยังคงตกอยู่ในอาการที่หมดสติ ใบหน้าที่งดงามราวกับหยกของเขายังคงซีดเผือดไร้สีเลือด ซึ่งมันก็ทำให้มู่เฉียนซีที่ได้เห็นรู้สึกเจ็บปวดใจเป็นอย่างยิ่ง
“มังกรร้าย กั๋วเอ๋อร์น้อยจงออกมา พวกเจ้ารับผิดชอบดูแลอาเล็ก!” มู่เฉียนซีกล่าว
“ขอรับ/เจ้าค่ะ!”
