ระตูลับบานหนึ่ง และสุดท้ายก็พบสาวน้อยจำนวนยี่สิบกว่าคนถูกจองจำอยู่ภายในคุก
ร่างกายของพวกนางมีรอยสีเขียวอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง และมีอีกหลายคนที่เริ่มหายใจลำบากแล้ว
ยาลูกกลอนขยะที่นักปรุงยาเหล่านั้นกลั่นออกมา ได้สร้างภาระให้กับร่างกายของพวกนางอย่างหนัก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “กินสิ่งเหล่านี้เข้าไปเถอะ! เมื่อกินเข้าไปแล้วพวกเจ้าจะรู้สึกดีขึ้น”
พวกนางถูกขังอยู่ที่นี่จนมึนงงไปหมด พวกนางต้องกินยาที่มีคนมอบให้ มิเช่นนั้นก็จะถูกทุบตีอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
สาวน้อยเหล่านี้ดื่มยาน้ำลงไปราวกับหุ่นกระบอกก็มิปาน ซึ่งนักปรุงยาเหล่านั้นไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย
อย่างไรเสียสาวน้อยเหล่านี้ก็ต้องตายอยู่แล้ว แม้ว่าจะถูกคนวางยาพิษ ก็ไม่ได้รู้สึกปวดใจมากเท่าไรนัก!
แต่พวกเขากลับได้ค้นพบเรื่องที่น่าประหลาดอย่างหนึ่ง ซึ่งก็คือการที่พวกนางแต่ละคนเริ่มอาการดีขึ้นเรื่อย ๆ นั่นเอง
พวกนางทั้งหมดเปลี่ยนเป็นมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที และร่องรอยสีเขียวบนร่างกายเหล่านั้นก็ค่อย ๆ หายไปอย่างช้า ๆ
บนใบหน้าของเหล่าสาวน้อยที่นิ่งสงบและสิ้นหวังเหล่านี้ปรากฏรอยยิ้มออกมา ในที่สุดพวกนางก็ไม่เจ็บปวดและทรมานอีกต่อไปแล้ว
“เป็นไปได้อย่างไร?” นักปรุง
