ด้ ฉะนั้นมันจึงล้ำค่าเป็นพิเศษ ซึ่งมันก็เป็นของมีค่าสำหรับตระกูลเฟิ่งของพวกเราเช่นกัน ดังนั้น…”
“ดูเหมือนว่าจะมีเพียงผู้นำตระกูลของพวกเจ้าที่มีสินะ! และผู้นำตระกูลของพวกเจ้าก็คงไม่มีทางมอบให้โดยง่ายเป็นแน่” มู่เฉียนซีบ่นพึมพำออกมา
“ใช่แล้ว! ได้ยินมาว่าช่วงนี้องค์จักรพรรดิก็ตามหาดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน และผู้นำตระกูลของพวกเราก็รู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี แต่เขากลับซ่อนมันเอาไว้ไม่กราบทูลองค์จักรพรรดิ ฉะนั้นแปลว่าเขาคงไม่ยอมมอบเมล็ดพันธุ์เหล่านี้ให้กับองค์จักรพรรดิเป็นแน่”
“ช่างเป็นคนที่ขี้เหนียวจริง ๆ!” ถึงจะแย่งมาด้วยกำลัง ผู้นำตระกูลเฟิ่งก็คงไม่มีทางมอบให้แน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ผู้นำตระกูลของพวกเจ้าให้ความสำคัญหรือสนใจต่อสิ่งใดมากเป็นพิเศษหรือไม่?”
หากต้องการข่มขู่ หรือต่อรอง! มันก็ต้องมีสิ่งของที่ผู้นำตระกูลเฟิ่งให้ความสนใจก่อน
ในเมื่อมีของมาเป็นข้อแลกเปลี่ยน เขาก็ไม่น่าจะเก็บเมล็ดพันธุ์ของม่านถัวหลัวเหล่านั้นเอาไว้ราวกับปู่โสมเฝ้าทรัพย์ก็มิปานหรอกกระมัง!
“สิ่งที่ท่านผู้นำตระกูลให้ความสำคัญมากที่สุดแน่นอนว่าต้องเป็นตระกูลเฟิ่งอยู่แล้ว ส่วนอันดับที่สองก็น่าจะเป็นนายน้อยนั่นแหละ!”
“เอาล่ะ! เช่นนั้นก็ไปจับนายน้
