“เจ้า…คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะแอบฟังเรื่องที่ข้าคุยกับฝ่าบาทอวู่ซวง มู่เฉียนซี นี่เจ้าจะมากเกินไปแล้วนะ!” เฟิ่งเสี่ยวเยี่ยนกล่าวด้วยความโกรธเคือง
“องค์รัชทายาท ท่านดูนางเด็กน้อยผู้นี้สิเพคะ!” เฟิ่งเสี่ยวเยี่ยนรู้สึกว่าครั้งนี้มู่อวู่ซวงจะต้องตกหลุมรักนางแล้วอย่างแน่นอน ดังนั้นนางจึงเริ่มทำนิสัยออดอ้อนอย่างเอาแต่ใจต่อหน้ามู่อวู่ซวง
ผลปรากฏว่านางกลับสัมผัสได้ถึงแววตาที่เย็นชาของมู่อวู่ซวงที่มองมาที่นาง เขากล่าวว่า “ข้าไม่มีความลับที่ซีเอ๋อร์ไม่สามารถรับรู้ได้ หากซีเอ๋อร์ต้องการฟังก็สามารถฟังได้อย่างเปิดเผย นี่ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าสามารถควบคุมได้หรอกนะ”
เฟิ่งเสี่ยวเยี่ยนผงะไปทันที ถึงขนาดนี้แล้วยังไม่สามารถควบคุมฝ่าบาทอวู่ซวงได้อีกหรือ นี่มันเป็นเพราะเหตุใดกันแน่
“ฝ่าบาทอวู่ซวง ท่านได้ยินเรื่องที่ข้าพูดก่อนหน้านี้ใช่หรือไม่”
“ได้ยินแล้ว!”
“ท่านไม่มีความคิดอื่นเลยจริง ๆ อย่างนั้นหรือเพคะ”
“ไม่มี!”
“ฮือออออ! ท่านทำเช่นนี้ไม่กลัวว่าจะทำร้ายจิตใจเสด็จแม่แท้ ๆ อย่างนั้นหรือ นั่นคือญาติของท่านนะเพคะ!” เฟิ่งเสี่ยวเยี่ยนกล่าวอย่างเหลือเชื่อ
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “หยุดเสแสร้งได้แล้ว ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่องค์จักร
