แดนวิญญาณไม่สามารถทนได้จนมาที่นี่ทำให้มู่เฉียนซีประหลาดใจเป็นอย่างมาก ซึ่งนางก็กล่าวขึ้นมาว่า “องค์จักรพรรดินี พระองค์มาหาข้าด้วยตนเองเช่นนี้ มีเรื่องอะไรเช่นนั้นหรือเพคะ”
“ช่วงนี้อวู่ซวงต้องคอยติดตามฝ่าบาทเพื่อเรียนรู้วิธีการจัดการเรื่องใหญ่ต่าง ๆ ของแดนวิญญาณ และเขาก็ไม่ยอมปล่อยให้เจ้ากลับไปที่เมืองอวู่ซวงเพียงลำพังด้วย เจ้าไม่เบื่อบ้างหรือ?” องค์จักรพรรดินีแห่งแดนวิญญาณกล่าว
“ใช่เพคะ! ข้าค่อนข้างเบื่อเลยทีเดียว ข้าไม่รู้จักสหายคนอื่นในเมืองหลวงเลย ข้าที่ได้แต่อยู่ภายในตำหนักรู้สึกเบื่อจนจะบ้าอยู่แล้ว! และข้าก็ทำได้เพียงทรมานนางจิ้งจอกที่คิดจะมาล่อลวงอาเล็กของข้าคนนั้นเท่านั้น!”
และองค์จักรพรรดินีแห่งแดนวิญญาณก็ค้นพบว่าจิ้งจอกระดับสูงที่ตระกูลเฟิ่งเลี้ยงดูมาอย่างระมัดระวัง กำลังขุดดินปลูกหญ้าอยู่ในสวน
ร่างของนางเต็มไปด้วยสิ่งสกปรก และบนใบหน้าของนางก็มีด้วยเช่นกัน
ด้วยสภาพเช่นนี้ ต่อให้มีพื้นฐานที่ดีกว่านี้ก็อย่าคิดว่าจะทำให้โยวเยี่ยอวู่ซวงหลงใหลได้เลย!
องค์จักรพรรดินีแห่งแดนวิญญาณจ้องมองไปที่มู่เฉียนซี นางรู้แล้วว่าเพราะเหตุใดถึงได้ไม่มีความคืบหน้าเสียที
ที่แท้ก็เป็นเพราะนางสาวน้อยที่มีความสามารถ
