ากจริง ๆ
มู่เฉียนซีเองก็เข้าใจแล้วเช่นกัน ว่าเพราะเหตุใดองค์จักรพรรดินีแห่งแดนวิญญาณถึงได้ส่งนางมาให้อาเล็กของตนเองเช่นนี้
ปังง!
ปังง!
ในตอนที่คนเหล่านั้นกำลังจะลงมือ ก็มีพลังสองชนิดพุ่งเข้าจู่โจมจนหญิงสาวผู้นั้นลอยกระเด็นออกไปทันที
เฟิ่งเสี่ยวเยี่ยนเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ จากนั้นก็มองไปยังชายหนุ่มรูปงามทั้งสองคนนั้น
คนหนึ่งมีรูปร่างหน้าตาที่ดูเจ้าชู้อย่างชั่วร้าย ส่วนอีกคนให้ความรู้สึกที่ดูสุขุมและน่าเกรงขาม คิดไม่ถึงเลยว่าชายทั้งสองคนนี้จะไม่ลุ่มหลงนาง
พรึ่บบ!
เสื้อผ้าของเฟิ่งเสี่ยวเยี่ยนถูกถอดออกจนหมด จากนั้นก็ถูกโยนลงไปในทะเลสาบนอกพระราชวัง
“กรี๊ดดดด!” หลังจากนั้นก็มีเสียงร้องอันแหลมสูงดังออกมา
“มู่เฉียนซี เจ้าบังอาจนัก!”
“เด็ก ๆ! ยังไม่รีบเอาเสื้อผ้ามาให้พระชายาองค์รัชทายาทอย่างข้าอีก”
คิดไม่ถึงเลยว่าตอนที่เสื้อผ้าของนางปลิวออกไป มันจะกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยไปแล้ว
“ใครลองกล้าหยิบเสื้อผ้าให้นางดูสิ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างดุดัน
ภายใต้การข่มขู่ของมู่เฉียนซี ทำให้ไม่มีผู้ใดกล้าเคลื่อนไหวเลยแม้แต่คนเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้าทั้งหมดออกไปให้ไกลจากผู้หญิงคนนั้นเสีย”
“มู่เฉียนซี เจ้าจะกล้าเกินไปแล้วนะ!”
