ั้น
ซึ่งแน่นอนว่ามังกรวารีที่ถือได้ว่าเจ้านายเป็นทุกสิ่งทุกอย่างและไม่อยากให้เจ้านายมีความกังวลใจใด ๆ มาเสมอ ย่อมไม่ชอบที่นิรันดร์ทำตัวเช่นนี้กับเจ้านายอยู่แล้ว
ในเวลานี้โยวเยี่ยจี๋ก็สามารถตามหาเสด็จแม่ของตนเอง ที่อยู่ภายในสวนดอกไม้ของพระราชวังระดับสูงเจอเสียที
เขากล่าวว่า “เสด็จแม่ ท่านไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนี้”
“ข้าเห็นว่าเจ้าไม่ยอมสู้หรือแย่งชิงแม่ก็ร้อนใจน่ะสิ! ลูกชายของแม่ควรจะเป็นองค์รัชทายาทที่สูงส่งของแดนวิญญาณ โยวเยี่ยอวู่ซวงนั่นเป็นใครกัน มันเป็นเพียงแค่เจ้าสารเลวคนหนึ่งที่ไม่มีแม่คอยเลี้ยงดูเท่านั้น มีสิทธิ์อะไรมาแย่งตำแหน่งของเจ้า”
องค์จักรพรรดินีแห่งแดนวิญญาณมองไปที่ลูกชายของตนเองที่ไม่สนใจเรื่องการสูญเสียตำแหน่งองค์รัชทายาทเลย จนตัวเองต้องร้อนใจไปหมด
“เสด็จแม่ ถึงจะใจร้อนไปก็กินเต้าหู้ร้อนไม่ได้อยู่ดี สิ่งของที่เป็นของข้าแน่นอนว่าข้าไม่มีทางปล่อยให้ใครอยู่แล้ว ในใจของข้ามีแผนการอยู่แล้ว ดังนั้นเสด็จแม่ไม่ต้องทำอะไรเลยพ่ะย่ะค่ะ ท่านเพียงแค่รอข่าวดีจากลูกชายคนนี้ก็เพียงพอแล้ว” โยวเยี่ยจุนกล่าว
องค์จักรพรรดินีแห่งแดนวิญญาณประหลาดใจเล็กน้อย ที่ลูกชายของตนเองมีแผนการอยู่แล้ว
นางรู้จักนิสัยของลูกชายต
