แต่มู่อวู่ซวงกลับกล่าวอย่างหนักแน่นว่า “ข้าจำเป็นต้องเข้าไปให้ได้ และต้องการพาคนเข้าไปด้วยสองสามคน เพราะข้าต้องช่วยเหลือคน!”
“อวู่ซวง แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ เจ้าจะทำเรื่องไร้สาระเช่นนี้ไม่ได้!” โยวเยี่ยจุนกล่าวพลางขมวดคิ้วมุ่น
มีหลายครั้งที่เขาสามารถตามใจมู่อวู่ซวงได้ แต่หากเป็นเรื่องใหญ่ที่เกี่ยวกับความเป็นความตายของแดนวิญญาณ เขาเองก็ไม่สามารถปล่อยไปได้เช่นกัน
เขาอธิบายผลกระทบที่ร้ายแรงของเรื่องนี้ไปแล้ว เหตุใดอวู่ซวงยังต้องเสี่ยงอันตรายเพื่อเจ้าเด็กน้อยทั้งสองคนนั้นด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ฝ่าบาทองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ ข้าขอถามหน่อยว่าผนึกของพระองค์สามารถผนึกประตูภูตวิญญาณสวรรค์ไว้ได้นานแค่ไหน สิบปี ร้อยปี หรือว่าพันปี! แน่นอนว่าไม่สามารถผนึกพวกมันไปตลอดได้ หากพวกมันสามารถทำลายผนึกได้ เช่นนั้นแดนวิญญาณก็ต้องประสบกับหายนะอยู่ดี” มู่เฉียนซีกล่าวพลางจ้องมองไปยังองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ
“ถึงจะไม่สามารถผนึกได้อย่างถาวร แต่ขอเพียงสามารถผนึกพวกมันเอาไว้ได้หลายสิบปีก็พอ เมื่อถึงเวลานั้นข้าก็คงจะสามารถจัดการเจ้าขยะเหล่านั้นได้แล้ว เพียงเท่านี้ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลมากขนาดนั้นอีกแล้ว” องค์จักรพรรดิราชันย์
