้าโจมตีระลอกแล้วระลอกเล่า ได้ถูกมู่อวู่ซวงและมังกรวารีทำลายไปจนสิ้น
ในตอนที่พวกเขาพุ่งทะยานไปจนถึงทางออก การไล่ล่าของกองกำลังอย่างไม่มีที่สิ้นสุดนั้นก็น่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งมันก็ทำให้คนธรรมดาที่อยู่ที่นี่ตื่นตระหนกมากเลยทีเดียว
“อ๊ากกก! พระเจ้า! นั่นมันคืออะไรกันเนี่ย”
“สิ่งเหล่านั้น ยังสามารถเรียกว่ามนุษย์ได้อีกหรือ ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน”
ผู้คนที่อยู่ที่นี่ล้วนตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก มู่อวู่ซวงจึงกล่าวว่า “หากไม่อยากเป็นเหมือนพวกเขาแล้วละก็ ทั้งหมดจงออกไปจากประตูภูตวิญญาณสวรรค์ซะ รีบออกไปเร็วเข้า!”
“หนีเร็ว!”
คนปกติเพียงไม่กี่คนที่ยังเหลืออยู่ในประตูภูตวิญญาณสวรรค์ รีบพุ่งทะยานออกไปจากประตูภูตวิญญาณสวรรค์อย่างรวดเร็ว และแน่นอนว่ามีบางคนที่ถูกลากออกไปแล้วเช่นกัน
ซากศพเหล่านี้ไม่สามารถออกมาจากประตูภูตวิญญาณสวรรค์ได้นานนัก และในตอนนี้ก็มีคนปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันพลางกล่าวว่า “คารวะองค์รัชทายาทอวู่ซวงพ่ะย่ะค่ะ!”
“พวกเจ้าก็เป็นคนของหน่วยจุนถังอย่างนั้นหรือ” มู่อวู่ซวงกล่าวพลางเหลือบมองไปที่พวกเขา
“พ่ะย่ะค่ะ!” พวกเขากล่าวตอบ
คนอื่น ๆ ต่างผงะไปทันที ชายผู้อ่อนโยนที่เตือนพวกเขาให้หนี
