้าไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง แต่หลังจากนั้นก็รีบวิ่งออกมาอย่างรีบร้อน
ถึงคนที่เข้าไปจะมีเยอะ แต่คนที่ออกมากลับมีจำนวนน้อยมาก
“หมู่บ้านแห่งนั้นเลวร้ายมาก มันเลวร้ายมากมาโดยตลอด และไม่มีใครกล้าเข้าไปในหมู่บ้านแห่งนั้นมาเป็นเวลานานมากแล้ว”
ในมือของมู่อวู่ซวงนั้นมีแผนที่อยู่แผ่นหนึ่ง แม้ว่าทุกคนจะบอกว่าหมู่บ้านแห่งนั้นอันตรายมาก แต่ทั้งมู่เฉียนซีและมู่อวู่ซวงก็ยังคงเลือกที่จะไปที่นั่นอยู่ดี
เมื่อเข้าไปใกล้หมู่บ้านแห่งนั้น พวกเขาก็ได้กลิ่นเน่าเปื่อยทันที นี่มันไม่ใช่กลิ่นของซากศพ แต่เป็นกลิ่นเน่าเหม็นของไม้และใบไม้
หลังจากที่เหล่าชาวบ้านพบเห็นพวกเขา ก็ให้การต้อนรับอบอุ่นเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “ความจริงแล้วพวกเรามาตามหาสหาย เมื่อสองสามวันก่อนสหายของพวกเรามาที่หมู่บ้านของพวกเจ้า และหลังจากนั้นก็ไม่เจอพวกเขาอีกเลย”
“ก่อนหน้านี้มีคนอยู่บ้าง แต่พวกเขาไปที่หลังภูเขาของหมู่บ้านพวกเราเพื่อหาอะไรบางอย่าง หลังจากที่ไม่เจออะไร พวกเราก็ไม่เจอพวกเขาอีก จนคิดไปว่าพวกเขาต้องกลับไปแล้วแน่นอน หรือว่าพวกเขายังไม่กลับไปอย่างนั้นหรือ?”
“ยังเลย!”
“พระเจ้า! เช่นนั้นอาจจะแย่ไปแล้วก็ได้ พวกเขาจะต้องถูกบุปผาแห่
