้น และมู่เฉียนซีก็ยังสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของคนในหมู่บ้านออกห่างจากพวกเขาไปมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งดูเหมือนว่าจะออกไปจากหมู่บ้านแห่งนี้แล้วก็มิปาน
มู่เฉียนซีบ่นพึมพำว่า “ดึกดื่นแล้วคนเหล่านี้จะไปที่ใดกันแน่ มันช่างน่าสงสัยจริง ๆ อาเล็ก พวกเราก็ตามไปดูกันเถิดเจ้าค่ะ”
เมื่อกลางวันคนเหล่านั้นยังพูดอยู่เลยว่าหลังเขานั้นอันตรายมาก ไม่สามารถไปได้
แต่ผลปรากฏว่าเมื่อถึงเวลากลางคืน คนที่อยู่ในหมู่บ้านทั้งหมดต่างพากันไปยังยอดเขาของหลังเขานั้น เพื่อที่จะไปบูชาต้นไม้ที่เน่าเปื่อยผุพังต้นหนึ่ง
บนต้นไม้ต้นนั้นมีดอกไม้สีขาวสดใสขนาดใหญ่บานสะพรั่งอยู่ดอกหนึ่ง ความงดงามนั้นชวนฝันเป็นอย่างยิ่ง แต่มันก็ให้ความรู้สึกที่อันตรายมากเช่นกัน ซึ่งมันดูเหมือนภูตผีก็มิปาน
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีและมู่อวู่ซวงก็มองหน้ากัน นี่คือลักษณะของว่านจันทรกานต์ไม่ผิดแน่นอน!
แต่หากสามารถค้นหาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ แล้วเหตุใดถึงได้เกิดเรื่องกับคนที่ส่งมาตอนแรกได้กันเล่า
หลังจากที่คนกลุ่มนี้แสดงความเคารพเสร็จสิ้น พวกเขาก็จากไปอีกครั้ง และมู่เฉียนซีกับมู่อวู่ซวงก็พุ่งทะยานเข้าไปทันที
ว่านจันทรกานต์ที่อยู่บนต้นไม้ที่เน่าเปื่อยนั้นเคลื่อนไหวเล็กน้อย พลาง
