ได้รับผลกระทบจากว่านจันทรกานต์ที่อยู่ในบริเวณประตูภูตวิญญาณสวรรค์เหล่านั้นล้วนมากันทั้งหมด
ดวงตาของพวกเขาไร้ชีวิตชีวา เลือดเนื้อทั่วทั้งร่างได้เน่าเปื่อยไปจนหมดสิ้น ซึ่งพวกเขาก็กลายเป็นเพียงซากศพที่ถูกควบคุมโดยว่านจันทรกานต์ และตอนนี้ก็มุ่งหน้าขึ้นมาบนเขาราวกับกระแสน้ำก็มิปาน
มู่เฉียนซีใช้พลังจิตวิญญาณในการตรวจสอบความเคลื่อนไหวที่อยู่บนเขาและตีนเขา ซึ่งมันก็ทำให้สีหน้าของนางเปลี่ยนเป็นบูดบึ้งขึ้นมาทันที
ว่านจันทรกานต์กล่าวว่า “เจ้าดูสิว่ามีคนมากมายที่ยอมเป็นทาสของข้า เพราะเหตุใดพวกเจ้าถึงได้ไม่ยอมกันเล่า หลังจากที่กลายมาเป็นทาสของข้าแล้ว ก็จะไม่เจ็บปวดและทุกข์ทรมานอีก ไม่…”
“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว ทุกคนเป็นเพียงแค่ซากศพที่ปราศจากความคิดและถูกเจ้าควบคุมการเคลื่อนไหวเอาไว้เท่านั้น คนที่ตายไปแล้วจะไปมีความรู้สึกได้อย่างไรกันล่ะ” มู่เฉียนซีไม่อยากถูกซากศพเหล่านี้ล้อมเอาไว้ นางจึงเริ่มใช้การย้อนกาลเวลา ซึ่งก็ทำให้พลังของตนเองฟื้นฟูกลับมาอีกครั้ง จากนั้นนางก็จัดการซากศพของลำแสงแห่งความตายเหล่านี้ด้วยกันกับอาเล็กของนาง
มังกรเพลิงสีแดงฉานพุ่งทะยานออกไป และปะทะเข้ากับลำแสงแห่งความตายนั้นทันที!
พรึ่บบบบ!
เปลวเพ
