มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้าทุกคน หากไม่ต้องการอยู่ที่นี่และถูกฝังไปพร้อมกับเจ้านายของตนเองแล้วละก็ รีบออกไปเสียเถอะ! อย่างไรเสียภารกิจของพวกเจ้าก็เสร็จสิ้นลงแล้ว”
“ออกไปหรือ! แล้วทางออกอยู่ที่ใด พวกเราเองก็อยากออกไปเช่นกัน!” พวกเขากล่าวอย่างตื่นตระหนัก
การดำรงอยู่ของสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวในตอนนี้ ได้อยู่เหนือการคาดการณ์ของพวกเขาไปเรียบร้อยแล้ว
แม้ว่าพวกเขาจะทำงานเพื่อฝ่าบาทฉื้ออวิ๋น แต่พวกเขาก็ไม่อยากที่จะตายตั้งแต่อายุยังน้อย
“ทางออก อยู่ทางด้านนั้น!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง
มิติแห่งนี้มีความคล้ายกับเทือกเขากระดูกดำที่นางเคยเจอก่อนหน้านี้ ซึ่งที่นี่ก็คือมิติที่เอาไว้ผนึกสัตว์ร้ายแห่งความตายตัวนี้นั่นเอง
เนื่องจากว่าเวลาผนึกนั้นยาวนานเกินไป จึงทำให้ผนึกคลาย ดังนั้นมันจึงสามารถทำให้สถานที่แห่งนี้เป็นของตนเองได้
มู่เฉียนซีได้ใช้พลังจิตวิญญาณของตนเองหาตำแหน่งของทางออก จึงทำให้รู้ว่าทางออกอยู่ที่ใด
พวกเขาไม่มีความสงสัยเรื่องความแม่นยำในคำพูดของมู่เฉียนซีเลย หลังจากนั้นพวกเขาก็กล่าวความขอบคุณนางด้วยใจจริง “ขอบพระคุณฝ่าบาทน้อยเฉียนซี ขอบคุณ…”
“ข้าเองก็อยากออกไปด้วย! พาข้าไปด้วยสิ!” โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋
