ลือดของบุปผาคู่ได้
ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่สามารถควบคุมสัญชาตญาณได้ ดังนั้นพวกเขาจึงเข่นฆ่ากันเองหลังเที่ยงคืนทุกคืน ไม่ว่าในตอนเช้าพวกเขาพี่น้องจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมากเพียงใดก็ตาม
หลังจากที่เด็กน้อยทั้งสองรู้เรื่องจริงทั้งหมดแล้ว พวกเขาก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย พวกเขากล่าวว่า “ฝ่าบาทน้อย พวกเราคือสัตว์ประหลาด เป็นสัตว์ประหลาดที่ถูกสัตว์ร้ายแห่งความตายสร้างขึ้นมา!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในเมื่อรู้ต้นสายปลายเหตุแล้ว บางทีอาจจะยังมีหนทางแก้ไขอยู่ ฉะนั้นพวกเจ้าอย่าได้กังวลเกินไปนักเลย”
ในเมื่อรู้ตำแหน่งของบุปผาคู่แล้ว มู่เฉียนซีก็ไม่อยากล่าช้าอีกต่อไป นางกล่าวว่า “เจ้ารู้ว่าสัตว์ร้ายแห่งความตายตัวนั้นอยู่ที่ใดใช่หรือไม่ นำทางไปสิ”
ฉึก!
เข็มยาเข็มหนึ่งปักลงไปบนแขนของเขา อย่างน้อยก็ทำให้เจ้าโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นผู้นี้มีแรงพอที่จะเดินได้
เขากล่าวด้วยใบหน้าที่ซีดเผือดว่า “จะ…เจ้าจะกล้าหาญมากเกินไปแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้าไปหาท่านผู้นั้น นี่เจ้าอยากตายมากอย่างนั้นหรือ?”
“มันก็เป็นเพียงแค่สุนัขรับใช้ตัวหนึ่งของเทพมรณะเท่านั้น เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวมันอย่างนั้นหรืออย่างไร” มู่เฉียนซีเลิกคิ้วกล่าว
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นรู้ว
