แล้ว มันน่าจะยังเป็นความทรงจำที่สดใหม่ของเจ้าอยู่มิใช่หรือ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหยอกล้อ และนางก็ไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
สีหน้าของโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นเปลี่ยนเป็นดำสนิทขึ้นมาทันที เขากล่าวอย่างเดือดดาลว่า “มู่เฉียนซี เจ้าหุบปากไปซะ!”
บทเรียนอันน่าสังเวชในคราวที่แล้วบอกเขาว่า ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถรุกรานมู่เฉียนซีอย่างหุนหันพลันแล่นได้
เพราะนอกจากนางจะมีโยวเยี่ยอวู่ซวงคอยปกป้องอยู่แล้ว ข้างกายของนางก็ยังมียอดฝีมือลึกลับอยู่อีกด้วย!
ชายในชุดขาวผู้นั้น ถึงจะหน้าตาดีอย่างหาได้ยาก แต่กลับลงมือได้โหดเหี้ยมยิ่งนัก และทุกครั้งที่นึกถึงเขาผู้นั้น เขาก็จะต้องฝันร้ายเสมอ ซึ่งมันเป็นเงาร้ายที่ไม่อาจลบออกไปจากใจเขาได้ตลอดไป
เยว่เจี้ยนกล่าวว่า “พวกเราชอบฝ่าบาทน้อย ฝ่าบาทน้อยรับพวกเราเอาไว้ และยังมอบชื่อที่ไพเราะให้พวกเราด้วย พวกเราไม่ต้องการท่านพ่ออะไรนั่นหรอก!”
“ใช่แล้ว! พวกเราไม่ต้องการ!”
ทุกครั้งในยามที่สิ้นหวัง พวกเขาก็หวังอยู่เสมอว่าท่านพ่อที่พวกเขาไม่รู้จักจะปรากฏตัวขึ้นมาช่วยเหลือพวกเขา และดึงพวกเขาเอาไว้ แต่ความหวังนั้นกลับเปล่าประโยชน์ครั้งแล้วครั้งเล่า จนพวกเขาไม่ได้คาดหวังในคำว่าพ่ออีกแล้ว
ตอน
