ความเศร้าโศกฉายวาบขึ้นในดวงตาของพี่ชาย “เจ้าก็รู้ นี่คือสิ่งที่พวกเราพูดอยู่เสมอว่านี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้”
มู่เฉียนซีจ้องมองไปที่พวกเขา เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนนี้เป็นเพียงแค่เด็กน้อยอายุห้าหกขวบเท่านั้น แต่กลับให้ความรู้สึกว่ากำลังแบกรับภาระบางอย่างที่หนักหนามากเอาไว้อย่างไรอย่างนั้น ในเมื่อช่วยพวกเขาแล้ว และตอนนี้อาการบาดเจ็บก็ยังไม่ดีนัก ฉะนั้นนางจึงคิดว่าจะคอยดูแลพวกเขาเอาไว้ชั่วคราว
เพราะมู่เฉียนซีได้ออกโรงช่วยเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ไว้ จึงทำให้ท่านเจ้าเมืองของเมืองฉื้ออวิ๋นพยายามอย่างเต็มที่ที่จะประจบประแจงหลานสาวขององค์รัชทายาทอวู่ซวงอย่างมู่เฉียนซี แน่นอนว่าเขายังต้องการดูแลมู่เฉียนซีเป็นพิเศษอีกด้วย
และด้วยเหตุนี้เรื่องที่มู่เฉียนซีขัดขวางการก่อจลาจลของสัตว์ภูตวิญญาณด้วยตัวคนเดียว และช่วยเมืองทั้งเมืองเอาไว้จึงได้รับการเผยแพร่ไปอย่างกว้างขวาง
คนจากเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ได้ถือว่าฝ่าบาทน้อยเฉียนซีในข่าวลือของเมืองอวู่ซวงเป็นผู้มีพระคุณ และมีความรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณเป็นอย่างยิ่ง
แน่นอนว่าสิ่งที่ทำไปทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะทำให้องค์รัชทายาทอวู่ซวงพอใจอยู่แล้ว แต่มู่เฉียนซีกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย และ
