แต่นี่เป็นเพียงข่าวลือที่กระจายออกไปหลังจากการปรากฏตัวของอาณาจักรลับแห่งนั้นเท่านั้นเอง”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อยว่า “เป็นไปได้อย่างไร กระบี่สะท้านนภานั่นเป็นของจริง และเรื่องที่อาเล็กแข็งแกร่งขึ้นก็เป็นเรื่องจริงด้วยนี่เจ้าคะ!”
หลังจากนั้นมู่อวู่ซวงก็หยิบกระบี่สะท้านนภาออกมา เขากล่าวว่า “แม้ว่าจะไม่มีมรดก แต่ข้างในกลับมีความทรงจำขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินหลงเหลืออยู่ และอาก็แค่หลอมรวมความทรงจำเข้ากับองค์จักรพรรดิกุ่ยจวินเท่านั้นเอง”
“อะไรนะ” สีหน้าของมู่เฉียนซีเปลี่ยนไปเล็กน้อย
“ซีเอ๋อร์อย่าได้กังวลใจไป ความจริงแล้วตัวอาเองก็คือองค์จักรพรรดิกุ่ยจวิน และองค์จักรพรรดิกุ่ยจวินก็คืออา ตอนที่อยู่ในเขากระดูกดำ อาก็ได้ตื่นรู้ความทรงจำมาบ้างแล้ว และตอนที่เลื่อนขั้นเป็นราชันย์วิญญาณนั่นก็เช่นกัน แน่นอนว่า ตอนที่ตื่นรู้ความทรงจำได้อย่างสมบูรณ์ ก็คือตอนที่อาถูกทิ้งไว้ในอาณาจักรลับนั่นแหละ”
ในขณะที่มู่อวู่ซวงกล่าว เขาก็ถูระหว่างคิ้วไปด้วย “ความทรงจำทั้งสองปะปนเข้าด้วยกัน อาเล็กในตอนนี้แปลกไปนิดหน่อยใช่หรือไม่ ฉะนั้นอาเล็กสามารถเล่าเรื่องในอดีตกับซีเอ๋อร์ได้…”
การมีอยู่ขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินคือ
