กิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้นั้น โยวเยี่ยจี๋ก็กล่าวขึ้นมาว่า “ข้ารู้สึกว่าน้องอวู่ซวงเหมาะสมที่จะกลายเป็นองค์รัชทายาทแห่งแดนวิญญาณมากที่สุดแล้ว ข้าขออวยพรให้น้องอวู่ซวงด้วยใจจริง เจ้าคือคนที่องค์จักรพรรดิกุ่ยจวินเลือก แน่นอนว่าย่อมต้องมีคุณสมบัติในการกลายเป็นองค์รัชทายาท หรือแม้กระทั่งกลายเป็นเจ้าผู้ครองแดนวิญญาณในอนาคต”
คำพูดนี้ของโยวเยี่ยจี๋ดูเหมือนว่าจะมาจากก้นบึ้งของหัวใจก็มิปาน ซึ่งมันก็ทำให้มีผู้คนรู้สึกชื่นชมในตัวโยวเยี่ยจี๋มากเป็นพิเศษ เขาถูกคนอื่นเข้ามาแทนที่ ทั้งยังถูกแย่งชิงตำแหน่งที่สูงส่งเช่นนี้ไป แต่กลับไม่มีการร้องเรียนใด ๆ เลย
คนที่เป็นเดือดเป็นร้อนแทนโยวเยี่ยจี๋ก่อนหน้านี้ต่างก็ตะลึงงันไปทันที และรู้สึกว่าที่พวกเขาไม่พอใจมานานขนาดนั้นกลับกลายเป็นเรื่องสูญเปล่าไปแล้วอย่างนั้นหรือ? องค์รัชทายาทจี๋ช่างเป็นผู้สูงส่งที่ใจกว้างเป็นอย่างยิ่งคนหนึ่งจริง ๆ
มู่เฉียนซีจ้องมองไปยังโยวเยี่ยจี๋ที่กำลังแสดงอยู่อย่างตกตะลึง ใช่แล้ว เขากำลังแสดงอยู่จริง ๆ!
ถึงคำพูดเหล่านี้ของเขาเหมือนว่าจะมาจากใจจริง แต่กลับไม่มีความน่าเชื่อถือเลยแม้แต่ประโยคเดียว แม้แต่วรรคเดียวก็ไม่น่าเชื่อถือ
มู่เฉียนซีบ่นพึมพำว่า “โยวเยี
