รู้สึกว่าดอกไม้เหล่านี้นั้นงดงามจนสามารถดึงดูดความชอบของเหล่าสตรีได้แน่นอน แต่ถึงเขาจะพยายามมากเพียงใดก็ไม่สามารถหามันเจอได้เลยแม้แต่ดอกเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หากดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่สูญพันธุ์ไปแล้ว เช่นนั้นการที่จะให้พวกมันบานสะพรั่งไปทั่วแดนวิญญาณจนกลายเป็นธารดาราก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยน่ะสิ เราจำเป็นต้องหาหนทางอื่นแทนอย่างนั้นหรือ”
เมื่อจิ่วเยี่ยเห็นความผิดหวังที่ฉายวาบขึ้นมาบนใบหน้าของมู่เฉียนซี เขาก็ทั้งโมโหและปวดใจเป็นอย่างมาก แค่อยากจะพูดปลอบโยนซีเขายังไม่สามารถทำได้เลย
จิ่วเยี่ยไม่สามารถควบคุมพลังแห่งการทำลายล้างบนร่างกายของเขาได้ อันที่จริงแล้วการทำให้ต้นกำเนิดของแดนวิญญาณปรากฏขึ้นมา ไม่ใช่เรื่องที่ยุ่งยากขนาดนั้นเลย
ขอเพียงทำให้แดนวิญญาณล่มสลาย ต้นกำเนิดของแดนวิญญาณย่อมไม่มีทางเฝ้าดูการหายไปของแดนวิญญาณได้แน่นอน
ไม่ว่ามันจะซ่อนตัวอยู่ในสถานที่แห่งไหน มันจะต้องรีบวิ่งออกมาอยู่แล้ว
“เจ้าใจเย็นลงก่อน เจ้าเย็นลงสักหน่อยเถอะ!” จื่อโยวถูกความคิดของจิ่วเยี่ยทำให้ตื่นตกใจเป็นอย่างมาก ความคิดของจิ่วเยี่ยนั้นช่างอันตรายมากเหลือเกิน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มีอะไรอย่างนั้นหรือ?”
“ความจริงแล้
