ว่ามันก็ไม่แน่หรอก ฝ่าบาทอวู่ซวงยังไม่ออกมาเลยมิใช่หรือ”
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีและพรรคพวกก็ออกมาจากอาณาจักรลับขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินก่อนที่มันจะถูกพังทลายลงอย่างสมบูรณ์ได้สำเร็จ
สีหน้าของกลุ่มคนที่กำลังรอพวกเขาอยู่ด้านนอกแต่ละคนได้เผยท่าทางที่ตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่งออกมา
มู่อวู่ซวงกวาดสายตามองไปที่พวกเขา นี่โยวเยี่ยจี๋ไม่ได้อยู่ที่นี่อย่างนั้นหรือ?
ครืนนน!
และแล้วอาณาจักรลับขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวิน ก็ได้กลายเป็นความว่างเปล่าไปอย่างสมบูรณ์
องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณกล่าวว่า “ในเมื่อออกมากันแล้ว เช่นนั้นก็กลับไปที่วังกันก่อนเถอะ!”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
หลังจากนั้นทุกคนก็กลับไปยังพระราชวังของแดนวิญญาณ และในระหว่างทางกลับ องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณก็ถามขึ้นมาว่า “ใต้เท้าจื่อโยว ไม่ทราบว่าที่เข้าไปในอาณาจักรลับขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินในครั้งนี้ ท่านได้รับอะไรมาบ้างหรือไม่?”
“มรดกสืบทอดขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินไม่ต้อนรับคนจากแดนนรกอย่างพวกข้า จึงไม่ได้รับเบาะแสอะไรเลย ฉะนั้นคงต้องรอดูว่าฝ่าบาทอวู่ซวงมีข้อมูลอะไรบ้างหรือไม่! รอให้พวกเจ้าจัดการเรื่องวุ่นวายเสร็จเมื่อไร ข้ากับน้องชายของข้าจะไปคุยกับฝ่าบาทอวู่ซวง
