งหน้าของนางแท้ ๆ แต่นางกลับรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังอยู่ในที่ที่แสนไกล
คราวที่แล้วที่รู้สึกเช่นนี้ก็คือตอนที่อาเล็กถูกสายฟ้าลงทัณฑ์เพื่อเลื่อนขั้นเป็นราชันย์วิญญาณ คราวนี้…
ทันใดนั้นโยวเยี่ยจี๋ก็หยิบเอาม้วนหนังสือส่งตัวระยะไกลออกมาเพื่อหลบหนี เขารู้ว่าแม้มู่อวู่ซวงจะไม่ฆ่าเขา แต่คาดว่าอาจจะทำให้เขากลายเป็นคนพิการได้ ฉะนั้นเขาจึงจำเป็นต้องหนี!
ถึงมู่อวู่ซวงอยากที่จะไล่ตามเขาไป แต่เขาดันได้รับบาดเจ็บสาหัสเสียก่อน
และการที่เขาใช้พลังมากมายเช่นนั้นอย่างกะทันหัน ก็ทำให้อาการบาดเจ็บสาหัสของเขารุนแรงมากขึ้นอีก
พรวดดด!
ทันใดนั้นเขาก็กระอักเลือดออกมา ซึ่งมันก็ทำให้สีแดงของโลหิตย้อมลงไปบนชุดสีขาวของเขา
พลังที่อยู่ภายในร่างกายของเขาถูกผลาญไปจนหมดสิ้น ซึ่งมันก็ทำให้เขาหายใจเหนื่อยหอบอย่างรวดเร็ว
ฉึก ฉึก ฉึก!
ทันใดนั้นเข็มสองสามเล่มก็ปักลงไปบนแขนของมู่อวู่ซวง
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างกังวลว่า “อาเล็ก อาเล็ก…”
หลังจากนั้นดวงตาล้ำลึกคู่นั้นก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนขึ้นมาทันที เขานวดระหว่างคิ้วด้วยความเจ็บปวดพลางกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ เมื่อครู่อาคงไม่ได้ทำให้เจ้าตกใจใช่หรือไม่”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านอาไม่ต้องพูดแล้ว ข้าต
