ก็ถูกถอดออกไปโดยตรง
พวกเขาพ่ายแพ้แล้ว และคราวนี้ก็ไม่ใช่การพ่ายแพ้บนเวทีการแข่งขันอีกด้วย
ซึ่งความพ่ายแพ้ในคราวนี้ ได้ตัดสินโชคชะตาในอนาคตทั้งหมดของพวกเขา
โยวเยี่ยจี้กล่าวว่า “บังอาจนัก โยวเยี่ยอวู่ซวง ในบรรดาลูกชายของเสด็จพ่อ พรสวรรค์ของข้าอยู่ในอันดับต้น ๆ เชียวนะ พระองค์มักจะมองข้าในแง่ดีเป็นพิเศษ หากพระองค์รู้ว่าเจ้าทำให้ข้าพิการแล้วละก็ พระองค์จะต้องพิโรธมากแน่นอน!”
“ใช่! หากเจ้ากล้าทำละก็ พวกข้าจะขอให้เสด็จพ่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับพวกข้าอย่างแน่นอน! แต่ถ้าเจ้าหยุดมือเดี๋ยวนี้ แม้ว่าจะทำโยวเยี่ยเสียพิการไปแล้ว พวกข้าก็จะยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับเจ้า ปกป้องไม่ให้เสด็จพ่อลงโทษเจ้าได้” โยวเยี่ยซางกล่าว
“พวกเจ้า! พวกเจ้า…” โยวเยี่ยเสียถูกคนที่ไร้ยางอายทั้งสองคนนี้ทำให้โกรธจนตัวสั่นเทาไปหมด
มู่เฉียนซียิ้มเยาะพลางกล่าวว่า “ข้าว่านะท่านทั้งสอง คนที่เป็นผู้ใหญ่อย่างพวกท่านคงไม่ได้คิดว่าตนเองเป็นเด็กน้อยหรอกใช่หรือไม่! มีชีวิตมาหลายพันปีแล้วมิใช่หรือ! แพ้เป็นเจ้าชนะเป็นโจร ในเมื่อคิดจะเดิมพันก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้สิ อายุก็มากขนาดนี้แล้ว ยังจะเอาแต่ฟ้องพ่อแม่อีกหรือ ข้าจะรอท่านไปฟ้อง ข้าจะคอยดูว่า