ง เขาได้รับบทเรียนเพียงพอแล้ว เจ้าสามารถเมตตาเขาหน่อยได้หรือไม่! เสด็จพ่อไม่ชอบให้พวกเราต้องมาเข่นฆ่ากันเองหรอก!”
มู่เฉียนซีมองออกว่า โยวเยี่ยเสียได้พิการไปอย่างสมบูรณ์แล้ว มันเป็นบาปที่ตนเองก่อ เช่นนั้นสมควรที่จะได้รับโทษทัณฑ์อันสาสมแล้วจริง ๆ!
“มังกรวารี หยุดได้แล้ว!” มู่เฉียนซีกล่าว
“ขอรับ นายท่าน” เมื่อมู่เฉียนซีบอกให้หยุด เขาก็ต้องหยุด
สำหรับคำสั่งของมู่เฉียนซีนั้น มังกรวารีจะต้องดำเนินการอย่างสมบูรณ์แบบ
คนที่แข็งแกร่งเช่นนี้กลับอ่อนน้อมต่อสาวน้อยอย่างมู่เฉียนซีได้ถึงเพียงนี้ มันช่างทำให้พวกเขารู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อยจริง ๆ
ปังง!
เมื่อการกักขังถูกคลายออก โยวเยี่ยเสียก็ล้มลงไปบนพื้นทันที
“ฝ่าบาทเสีย!” สีหน้าของคนของเมืองเสียเปลี่ยนไปอย่างมาก และไม่กล้าเข้าไปสัมผัสโยวเยี่ยเสียโดยตรง
ตอนนี้โยวเยี่ยเสียน่าสังเวชเหลือเกิน หากร่างกายของเขาได้รับแรงจากภายนอก อาจจะทำให้ยิ่งเจ็บปวดมากยิ่งขึ้นก็เป็นได้
โยวเยี่ยจี้กล่าวว่า “น้องอวู่ซวง พวกเราไม่รบกวนการตามหามรดกสืบทอดขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินของเจ้าแล้ว ด้วยพรสวรรค์และโอกาสที่ดีของน้องอวู่ซวง หากต้องการที่จะได้รับมรดกสืบทอดขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวิน น่าจะไ
