ับสามารถทำได้
แม้ว่าพวกเขาจะใช้เวลามาไม่รู้กี่หมื่นปีแล้ว ฉะนั้นเวลาครึ่งปีสิบเดือนสำหรับพวกมันแล้วเป็นเวลาสั้น ๆ เพียงพริบตาเดียวเท่านั้น แต่พวกมันก็ไม่อยากถูกพิษนานขนาดนั้นอยู่ดี!
แต่ไม่ต้องการแล้วอย่างไรล่ะ พวกมันก็ไม่มีทางถอนพิษได้อยู่แล้ว และทำได้เพียงจ้องมองมนุษย์ผู้นั้นด้วยความโกรธ
“จ้องข้าไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะข้าขี้เกียจเกินกว่าจะกลั่นยาถอนพิษ เจ้าสิ่งนี้ไม่มียาถอนพิษหรอกนะ!” นางโบกมือกล่าว
เมื่อจัดการเจ้าพวกสัตว์ร้ายแห่งความตายนี้ด้วยพิษแล้ว มู่เฉียนซีก็ไม่มีเวลาว่างมาศึกษาหายาถอนพิษจริง ๆ
หลังจากที่พักผ่อนเสร็จแล้ว มู่เฉียนซีก็ไปยังชั้นที่เจ็ดและชั้นที่แปดต่อไป
หลังจากที่ได้ทำการประเมินถึงผลของพิษในการต่อสู้แต่ละชั้น มู่เฉียนซีก็ได้ปรับปรุงมันครั้งแล้วครั้งเล่า
แน่นอนว่าเมื่อถึงสุดท้ายแล้วมันก็ยิ่งใช้งานได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งมันก็เห็นผลได้เร็วมากทีเดียว
ชั้นที่เก้า ในที่สุดก็มาถึงชั้นที่เก้าแล้ว นี่ได้แสดงให้เห็นว่าระยะห่างระหว่างนางกับอาเล็กและจิ่วเยี่ยอยู่ใกล้มากขึ้นแล้ว
ตึง ตึง ตึง!
ในตอนที่สัตว์ร้ายแห่งความตายของชั้นที่เก้าทั้งหมดล้มลง ทว่ากลับมีหนูขาวสามหางแห่งความตายตัวหนึ่งที่
