เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไรเล่าพ่ะย่ะค่ะ”
พวกเขากระวนกระวายใจเป็นอย่างยิ่ง แต่โยวเยี่ยจี๋กลับนิ่งสงบมาก นี่มันช่างเหมือนผู้สังเกตการณ์กังวลมากกว่าบุคคลที่เกี่ยวข้องจริง ๆ!
โยวเยี่ยจี๋กล่าวว่า “แม้ว่าคนของโยวเยี่ยอวู่ซวงจะขวางการลอบสังหารครั้งนี้ไม่ได้ แต่เสด็จพ่อก็จะไม่ยอมปล่อยให้เขาถูกฆ่าแน่นอน! ดังนั้นพวกเราจึงไม่เหมาะที่จะลงมือ หากเป็นศัตรูกับเสด็จพ่อไปก็ไม่มีจุดจบที่ดีอยู่ดี!”
พวกเขาตะลึงงันไปทันที พลางกล่าวว่า “องค์จักรพรรดิต้องการช่วยฝ่าบาทอวู่ซวงหรือพ่ะย่ะค่ะ เป็นเพราะสายเลือดและพรสวรรค์ของฝ่าบาทอวู่ซวงอย่างนั้นหรือ! หรือองค์จักรพรรดิต้องการเปลี่ยนตำแหน่งของรัชทายาท คิดไม่ถึงเลยว่าองค์จักรพรรดิจะลำเอียงเช่นนี้!”
โยวเยี่ยจี๋แอบบ่นพึมพำกับตนเอง “ใช่แล้ว! ลำเอียง! แต่ข้าก็หวังว่าเขาจะไม่ลำเอียงไปมากกว่านี้ก็แล้วกัน!”
“เอาล่ะ! สิ่งที่พวกเราต้องทำคือการไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น แค่รอก็พอแล้ว ไม่ว่าหลังจากนี้โยวเยี่ยอวู่ซวงจะเปล่งประกายมากเพียงใด หากนับจากผู้ที่ได้รับความเคารพนับถือจากคนของแดนวิญญาณ สุดท้ายแล้วผู้ที่ชนะย่อมไม่ใช่โยวเยี่ยอวู่ซวงแน่นอน แต่เป็นข้า!” โยวเยี่ยจี๋กล่าวอย่างหนักแน่น
“แน่นอนว่าต้อง
