รก็ตาม ข้ามู่อวู่ซวงไม่มีทางยอมแพ้แน่นอน!”
ครืนน เปรี้ยงงง!
ไม่รู้ว่าอสนีบาตที่อยู่กลางท้องฟ้านั้นผ่ามานานแค่ไหนแล้ว แต่ทว่ามันยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ราวกับว่าจะไม่หยุดลงก็มิปาน ซึ่งนั่นก็ทำให้ร่างของมู่เฉียนซีสั่นเทาขึ้นมาเล็กน้อย
มังกรวารีกล่าวว่า “นายท่าน หากไม่อยากดูก็อย่าดูเลยดีหรือไม่ขอรับ”
“ไม่! ข้าอยากจะรออาเล็กอยู่ที่นี่!”
ใครก็ตามที่ได้เห็นคนที่ถูกสายฟ้าลงทัณฑ์ขนาดนี้ คงคิดว่ามู่อวู่ซวงที่อยู่ท่ามกลางแสงสีขาวอันเจิดจ้านั้นกลายเป็นความว่างเปล่าไปแล้วเป็นแน่
อย่างไรเสียทัณฑ์สวรรค์นั้นไม่เพียงแต่น่าสะพรึงกลัวเท่านั้น แต่ยังมีจำนวนครั้งที่ถี่มากอีกด้วย หากเป็นเพียงแค่คนธรรมดาต้องไม่สามารถยืนหยัดได้อย่างแน่นอน!
ฝ่าบาทอวู่ซวงที่เป็นถึงอัจฉริยะเช่นนี้ จะต้องมาพินาศเพราะตกอยู่ท่ามกลางสายฟ้าลงทัณฑ์ในขณะเลื่อนขั้นเป็นราชันย์วิญญาณอย่างนั้นหรือ?
ทุกคนต่างก็เฝ้ารอผลสรุป แต่ทว่าเสียงของอสนีบาตที่ดังเสียดแทงเข้าไปในหูนั้นดูเหมือนว่าจะไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงก็มิปาน
สายฟ้าลงทัณฑ์ที่บ้าคลั่งเช่นนี้ แม้แต่มังกรวารีเองก็น้อยนักที่จะได้เห็นเช่นกัน เขาบ่นพึมพำว่า “นี่มัน…”
ไม่เพียงแต่คนอื่นเท่านั้นที่ไม่เข้าใจว่
