มู่อวู่ซวงเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าตนเองรู้ได้อย่างไร และทั้งมิติที่ว่างเปล่าแห่งนี้มีเพียงแก่นแท้หัวใจภูตวิญญาณเท่านั้นที่น่าดึงดูดใจ
ยังมีร่องรอยของพลังที่คุ้นเคยหลงเหลืออยู่ที่นี่ ดูเหมือนว่าพลังนี้จะทำให้ภายในสมองของเขา มีของบางอย่างเพิ่มขึ้นมาเป็นพิเศษ
สุ่ยจิงอิ๋งกล่าวว่า “ครั้งหนึ่งตอนที่ยังเป็นดวงดาราแห่งแดนวิญญาณ ก็ได้มีดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่เบ่งบานไปทั่วทุกพื้นที่ มีพลับพลึงแดงแห่งแดนวิญญาณ ดอกม่านถัวหลัวแห่งแดนวิญญาณ บุปผาคู่แห่งแดนวิญญาณ และว่านจันทรกานต์แห่งแดนวิญญาณ เพราะพวกมันเป็นต้นกำเนิดที่โลกแห่งนี้ชื่นชอบ มันจึงมีสถานะที่พิเศษมากในแดนวิญญาณ”
และนี่ก็เป็นเรื่องราวในยุคสมัยของพวกสุ่ยจิงอิ๋ง หลังจากนั้นมู่อวู่ซวงก็กล่าวว่า “เพียงแต่เมื่อเวลาล่วงเลยไป แดนวิญญาณที่ถูกพิชิตโดยเผ่าเทพก็ต้องตกอยู่ในการเปลี่ยนแปลง ซึ่งส่งผลให้ดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่นี่สาบสูญไปเป็นเวลานานแล้ว แม้ว่าจะเป็นเพียงเมล็ดพันธุ์ ก็ไม่เคยมีผู้ใดพบเห็นมาก่อนเช่นกัน”
ครืนนนน!
ตอนนี้โครงกระดูกดำที่โผล่ขึ้นมาอย่างต่อเนื่องในเขากระดูกดำได้ถูกนิรันดร์กำจัดไปจนสิ้นแล้ว
เขากล่าวว่า “มาอีกสิ! โผล่ออกมาอีกสิ!”
ด้วยเหตุนี้ท
