ไปไหนเสียแล้ว
นิรันดร์เดินมาถึงข้างกายของมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “มันคือค่ายกล และค่ายกลนี้ก็เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นมาไม่นานเท่าไรนักอีกด้วย ดูเหมือนว่านี่จะเป็นกับดักสำหรับพวกเจ้า”
“มันเป็นกับดักจริง ๆ สินะ แต่สมบัติที่เจ้าผลไม้น้อยสัมผัสได้นั้นไม่ใช่ของปลอมแน่นอน นิรันดร์ เจ้าสามารถทำลายค่ายกลได้หรือไม่?”
“หากที่รักต้องการให้ข้าทำลายค่ายกล แน่นอนว่าข้าต้องทำให้ได้อยู่แล้ว หากทำลายไม่ได้ก็ต้องทำลายให้ได้อยู่ดี!”
ร่างเงาสีขาวพุ่งทะยานผ่านไป หลังจากนั้นไม่นานค่ายกลก็ถูกทำลาย และแน่นอนว่าคนที่อยู่ที่นี่ก็ต้องสัมผัสได้เช่นกัน
ภายในสายลมที่พัดผ่าน ก็มีกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยมาด้วยเช่นกัน และคนเหล่านั้นทั้งหมดในเวลานี้ก็ตกลงสู่ห้วงนิทราในทันที
มู่เฉียนซีได้ลงมายังเหมืองแห่งนั้นอีกครั้ง เจ้าผลไม้น้อยกล่าวว่า “ที่นี่แหละ ข้าจะดูอีกครั้งว่ามันคือสิ่งใดกันแน่ หวังว่าข้าจะให้คำตอบที่น่าพึงพอใจกับเจ้านายได้!”
ภายในเวลาเพียงชั่วครู่ รากจำนวนนับไม่ถ้วนของเจ้าผลไม้น้อยก็แผ่กระจายออกมา
เนื่องจากเมื่อตอนกลางวันโยวเยี่ยจี๋อยู่ที่นี่ด้วย มันจึงไม่กล้าลงมือเต็มที่ เพราะกลัวเขาจะสงสัย
ตอนนี้ล้วนเป็นคนของตนเองทั้งนั้น แน่นอนว
