“ไม่…ไม่นะ…” เดิมทีนางอยากที่จะขอความเมตตา แต่ดูเหมือนว่ามันจะสายเกินไปเสียแล้ว
เพราะหลังจากที่มู่เฉียนซีออกคำสั่งนี้ พลังที่น่าสะพรึงกลัวก็โจมตีนางจนลอยกระเด็นออกไปทันที
คนสุดท้ายของเมืองเสียพ่ายแพ้ไปแล้ว และเมืองอวู่ซวงก็ยังคงรักษาเวทีการประลองอันดับหนึ่งเอาไว้ได้
หลังจากนั้นเจ้าเมืองซางกับเจ้าเมืองจี้ก็ได้ปรึกษากัน ให้ผู้ที่อ่อนแอที่สุดขึ้นไปประลองก่อน ทำให้ความสามารถของเมืองอวู่ซวงอ่อนแอลง และปล่อยให้พวกเขาถูกผลาญพลังไปจนหมดเสียก่อน
แต่พวกเขากลับไม่คิด ว่าก่อนหน้านี้มู่อวู่ซวงต่อสู้เสมอโยวเยี่ยจี๋ได้อย่างไร นั่นมันไม่ได้เป็นผลมาจากการผลาญพลังอย่างนั้นหรือ
ดังนั้นการที่คนเหล่านี้คิดจะผลาญพลังคนของเมืองอวู่ซวง ช่างเป็นวิธีการที่ไร้เดียงสาเป็นอย่างยิ่ง
ในตัวของพวกเขาแต่ละคนได้เตรียมยาลูกกลอนเอาไว้นับไม่ถ้วน ซึ่งยากที่จะผลาญพลังของพวกเขาจนหมดได้
คนเหล่านี้หากต่อสู้ต่อไปไม่เพียงแต่พลังของพวกเขาจะไม่ถูกผลาญไปจนหมดเท่านั้น แต่มันยังกลายเป็นเป้าหมายให้พวกเขาได้ฝึกฝนอีกด้วย
สุดท้ายก็เหลือเพียงสองเมืองที่ยังไม่ได้ลงมือ ซึ่งก็คือเมืองซางและเมืองจี้นั่นเอง
เจ้าเมืองของเมืองจี้กล่าวว่า “น้องซาง เจ้าสู้ก่อ
