ภายในคำพูดของโยวเยี่ยเสียกำลังเยาะเย้ยมู่อวู่ซวงว่า แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็เป็นการใช้วัตถุศักดิ์สิทธิ์เพื่อยกระดับความสามารถเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรที่พิเศษเลย
มู่เฉียนซีทนเห็นเขามุ่งเป้าไปที่อาเล็กของตนเองไม่ได้ นางจึงกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “แค่ใช้สมบัติช่วยฝึกฝนอย่างนั้นหรือ แค่หาอีกก็พอ อย่างไรเสียข้าก็โชคดีขนาดนี้ ฉะนั้นต้องสามารถหาให้อาเล็กได้อีกมากมายแน่นอน!”
“คิดจะบรรลุเป็นระดับราชันย์วิญญาณก่อนอาเล็กของข้าอย่างนั้นหรือ ข้าว่าเจ้าอย่าหวังเลยจะดีกว่า อย่างไรเสียอาเล็กของข้าก็จะต้องเร็วกว่าเจ้าแน่นอนอยู่แล้ว!”
โยวเยี่ยเสียกล่าวด้วยสีหน้าที่บึ้งตึงว่า “มู่เฉียนซี นางเด็กแสบนี่ช่างพูดช่างจาเสียเหลือเกินนะ!”
มู่อวู่ซวงกล่าวกับนางอย่างอบอุ่นว่า “ซีเอ๋อร์กล่าวได้ถูกต้องแล้ว!”
การปฏิบัติต่อศัตรูและการปฏิบัติต่อมู่เฉียนซีนั้นเป็นคนละด้านกันเลยทีเดียว มู่อวู่ซวงนั้นดูอ่อนโยนราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ ทำให้เหล่าสตรีต่างพากันเหลียวมองด้วยความอิจฉา
หลายคนต่างใฝ่ฝันอยากจะได้รับการปฏิบัติจากองค์ชายอวู่ซวงอย่างอ่อนโยนเฉกเช่นมู่เฉียนซี
ในเมื่อโยวเยี่ยเสียพ่ายแพ้ไปแล้ว คนที่ต้องเผชิญหน้ากับมู่อวู่ซวงคนต่อไป
