สายตาที่เย็นชาของมู่อวู่ซวงเหลือบมองไปที่พวกเขาพลางกล่าวว่า “ในเมื่อไม่มีคนสามารถท้าทายข้าได้ เช่นนั้นข้าควรท้าทายพวกเจ้าอย่างนั้นสินะ!”
เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกมา ทั่วทั้งสถานที่ก็ตกอยู่ในความโกลาหลทันที!
“อะไรนะ เจ้าเมืองอย่างฝ่าบาทอวู่ซวงต้องการจะท้าทายองค์ชายคนอื่น ๆ อย่างนั้นหรือ!”
“ดูเหมือนว่าในงานประชุมของทั้งสิบแปดเขตแดนไม่ได้กล่าวเอาไว้ ว่าเจ้าเมืองไม่สามารถท้าทายคนอื่นได้มิใช่หรือ!”
“ดูเหมือนจะเคยมีกฎกล่าวเอาไว้ หากมีความแค้นส่วนตัวอะไรแล้วละก็ สามารถท้าทายได้ในงานประชุมศักดิ์สิทธิ์นี้! นอกจากนี้เจ้าเมืองสามารถท้าทายได้ไม่จำกัดจำนวนครั้งด้วย”
ภายในกฎของแดนวิญญาณ สถานะของเจ้าเมืองนั้นสูงมาก ดังนั้นจึงมีสิทธิ์ที่พิเศษกว่าคนอื่น
ในเมื่อไม่จำกัดจำนวนครั้งที่ท้าทาย จึงทำให้เมื่อได้ยินว่ามู่อวู่ซวงต้องการท้าทายพวกเขา องค์ชายแต่ละคนเหล่านั้นต่างรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย
เดิมทีพวกเขารู้สึกว่ามู่อวู่ซวงนั้นอ่อนแอมาก ซึ่งพวกเขาวางแผนว่าจะเอาชนะมู่อวู่ซวง และมีความคิดที่จะกลายเป็นเจ้าเมืองของเมืองอวู่ซวง
แต่ทว่าตอนนี้หากต้องเผชิญหน้ากับมู่อวู่ซวงขึ้นมาจริง ๆ พวกเขาคงจะต้องประสบความพ่ายแพ้ราวกับมะเขือยาวที่ต้องน้
