ยนชีกล่าวว่า ‘อะไรที่เรียกว่าโจมตีข่มขู่เจ้ากัน! เป็นเจ้าที่ไม่ระวังจนตกลงมาเอง ไม่สมเหตุสมผลเลย เป็นเพราะพาหนะบินได้ของเจ้ามันอ่อนแอและขี้ขลาดเกินไป แค่ถูกสัตว์เลี้ยงตัวน้อยของข้าทำให้ตกใจก็ดาเหลือกจนเกิดปัญหาแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเจ้ารนหาเรื่องเองทั้งนั้น!”‘ข้ารนหาเรื่องเองหรือ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้าบอกว่าข้ารนหาเรื่องเอง! โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นโกรธเคืองเป็นอย่างยิ่ง‘น้องอรู่ขวง น้องฉื้ออวิ้น พวกเจ้ามาขวางอยู่ตรงทางเข้าทำไมกันน่ะ” ในเวลานี้ โยวเยี่ยเสียก็ได้พาคนของเขาเข้ามาร่วมสนุกด้วยเช่นกันท่าทางของโยวเยี่ยเสียในตอนนี้ มีความเป็นมิตรเหมือนดอนที่พวกเขาเจอกันในครั้งแรกราวกับว่าความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในป่าภตวิญญาณปีศาจเหล่านั้นไม่มีอยู่จริงก็มีปานโยวเยี่ยเสียเข้ามาขวางไว้ตรงกลางราวกับผู้ไกล่เกลี่ย และเรื่องนี้ก็ได้รับการแก้ไขชั่วคราวคนจากทั้งสามเขตแดนเข้าเมืองไปพร้อมกัน ผู้พิทักษ์ที่อยู่ตรงประตูทางเข้ากล่าวด้วยความเคารพว่า ‘ฝ่าบาทเสีย ฝ่าบาทฉี้ออวิ๋น ฝ่าบาทอรู่ขวง เชิญทางนี้! เชิญทางนี้ขอรับ!”การที่ต้องต้อนรับฝ่าบาททั้งสามคนพร้อมกัน ทำให้พวกเขารู้สึกกดดันเป็นอย่างมากโชคดีที่ฝ่าบาทเสียมาได้ทันเวลา และไม่ปล่อยให้ทั้งสองต่อสู้กันขึ้นมาตรงทางเข้าโดยตรงมิเช่นนั้นพวกเขาคงจัดการกับเรื่องนี้ได้ยากมากทีเดียวจวนเจ้าเมืองของเมืองเทียนจี๋มีความงดงามเป็นอย่างมาก องค์ชายและองค์หญิงของเจ้าเมืองทั
