จ้านายของนางด้วยเหมือนกัน” มู่เฉียนซีกล่าวกับมังกรร้าย
สีหน้าของมังกรร้ายมืดมนไปทันที และเสียงของเขาก็สูงขึ้นมาหลายส่วนเลยทีเดียว เขากล่าวว่า “เจ้าพูดว่าอะไรนะ”
“เจ้าต้นไม้โง่ ฉวยโอกาสตอนที่ข้ากลายร่าง ทำเรื่องโง่ ๆ อีกแล้วหรือ” มังกรร้ายกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง
“ฮือออออ! แต่ข้าแค่อยากอยู่ด้วยกันกับเจ้านี่นา!” เจ้าผลไม้น้อยกล่าวด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา
นิรันดร์กล่าวว่า “ที่รัก ข้าทนดูคู่หนุ่มสาวตัวน้อยนี้ต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ หลังจากนี้ไปอย่าให้พวกเขามาปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าข้าอีก ในเมื่อได้ผลภูตวิญญาณจันทรามาแล้ว ก็อย่าไปสนใจพวกเขาอีกเลย! พวกเราสองคนไปกลั่นยากันเถอะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวพลางพยักหน้าเล็กน้อย “ตกลง!”
นับตั้งแต่เจอเจ้าสัตว์เลี้ยงตัวน้อยและเจ้าผลไม้น้อย มู่เฉียนซีก็รู้สึกเหมือนว่าตนเองจะอิจฉาคู่รักคู่นี้ไม่น้อยเลย
นางเพิ่งจะแยกทางกับจิ่วเยี่ยไปได้ไม่นานเท่าไรเอง เจ้าตัวน้อยทั้งสองนี่จะทำเกินไปหน่อยแล้ว
คงอยู่เคียงคู่กันนับพันปี มิคิดแยกจากกัน! ความสัมพันธ์ของเจ้าตัวน้อยทั้งสองนี้ช่างน่าประทับใจจริง ๆ
นิรันดร์กลั่นยาชนิดต่าง ๆ ออกมาให้มู่เฉียนซี ซึ่งก็เป็นยาที่ใช้ผลของต้นภูตวิญญาณจันทร
