“ฮือออออ! หลงหลงไม่ต้องการข้าแล้ว เจ้าไม่ได้บอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนข้าตลอดไปอย่างนั้นหรือ” เจ้าผลไม้น้อยร้องห่มร้องไห้ขึ้นมาทันที
แม้ว่านางจะชื่นชอบมิติแห่งนั้นเป็นอย่างมาก แต่นางก็กล่าวอย่างเอาแต่ใจว่า “ข้าไม่สนใจแล้ว หากเจ้าไม่ต้องการข้า ข้าก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น ข้าจะอยู่ที่นี่แหละ แม้ว่าผลของข้าจะถูกมนุษย์เด็ดไปจนหมดก็ช่างปะไร!”
มู่เฉียนซีกล่าวกับมังกรร้ายว่า “เจ้าก็รู้ว่าเจ้าตัวน้อยนี้โง่เพียงใด เจ้าไม่อยู่ข้างกายเพื่อปกป้องมันอย่างนั้นหรือ”
“ข้าคือสัตว์ภูตวิญญาณที่มีนิสัยดุร้ายและแข็งแกร่งมาก ไม่เหมาะที่จะใช้ชีวิตอยู่ในเมืองของแดนวิญญาณหรอก การปรากฏตัวของข้าอาจจะทำให้เกิดความตื่นตระหนกได้ และอาจจะถูกคนโจมตี…” มังกรร้ายกล่าว หากไม่ใช่เรื่องนี้ มันก็คงไม่ยอมจากเจ้าเด็กโง่นี่ไปอย่างแน่นอน
“ที่เมืองอื่นข้าไม่รู้ แต่หากเป็นเมืองอวู่ซวงของอาเล็กของข้าก็ไม่เป็นอะไรหรอก หากข้าจะรับมังกรร้ายมาเป็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยสักตัว ก็ไม่มีใครกล้ามาว่าอะไรข้าได้อยู่ดี” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
มังกรร้ายโมโหขึ้นมาทันที มันกล่าวว่า “อะไรนะ จะให้ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยของเจ้าอย่างนั้นหรือ!”
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ยอมสินะ
