สะพรึงกลัวทั้งสองกำลังต่อสู้กัน พวกเขาที่เหลือก็ทำได้เพียงหลบอยู่ในที่ไกล ๆ เท่านั้น
มังกรร้ายลากร่างที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสพุ่งลงไปใต้ทะเลสาบภูตวิญญาณจันทรา แม้ว่ามันจะต้องตายก็ขอตายอยู่ข้างกายของเจ้าผลไม้น้อย เจ้าผลไม้น้อยต้องตื่นตกใจมากเป็นแน่
“แงง แงงง!” หลังจากนั้นไม่นานมู่เฉียนซีก็ได้ยินเสียงกรีดร้องแทบขาดใจของเจ้าผลไม้น้อยดังขึ้น
มู่เฉียนซีมองไปทางจิ่วเยี่ย เพราะจิ่วเยี่ยในเวลานี้ไม่สามารถใช้พลังของเขาได้ ฉะนั้นการเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสกุ้ยจึงเป็นเรื่องยากที่จะรับมือได้ เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่สามารถเข้าไปขวางได้ นางจึงเลือกที่จะไปดูเจ้าผลไม้น้อยก่อนว่าเป็นอย่างไรบ้าง เพื่อจะได้หลีกเลี่ยงไม่ให้เจ้าผลไม้น้อยเสียใจมากจนคิดที่จะระเบิดตนเองขึ้นมาอย่างกะทันหันอีกครั้ง
“เลิกร้องได้แล้ว!” มู่เฉียนซีรู้สึกว่าเสียงคร่ำครวญของเจ้านี่จะน่ารำคาญเกินไปแล้ว
“ฮือออ! เจ้าหลอกข้า เจ้าหลอกข้า เจ้าไม่ได้บอกว่าจะช่วยหลงหลงอย่างนั้นหรือ ตอนนี้หลงหลงกำลังจะตายแล้ว หากมันตาย ข้าจะระเบิดตนเองเสีย และข้าจะไม่ให้ผลของข้ากับเจ้าแม้แต่ลูกเดียว!” เจ้าผลไม้น้อยกล่าวอย่างสะอึกสะอื้น
“อย่านะ! ไม่ได้! กั๋วเอ๋อร์!” เสียงเแหบแห้งของมังก
