งช่วยเจ้าด้วยล่ะ เจ้าก็เป็นคนชั่วที่อยากเก็บผลของข้าเช่นกัน ปล่อยให้พวกเจ้าฆ่าฟันกันเองไม่ดีกว่าหรืออย่างไร พวกเจ้าตายกันไปให้หมดเสียเลย จะได้ไม่มีคนมาเก็บผล ลของข้าอีก”
“เจ้านี่ช่างอัจฉริยะจริง ๆ ความสามารถของข้าและศัตรูแตกต่างกันมาก หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับพวกข้า และเจ้าต้องตกอยู่ในกำมือของเขา เจ้าคิดว่าพวกเขาจะทำเช่นไรบ้างล่ะ เขาไม่รู จักว่าเจ้าคืออะไรด้วยซ้ำ แม้ว่าเจ้าจะข่มขู่พวกเขาด้วยการระเบิดตนเอง บางทีเขาก็อาจจะไม่ฟังเจ้าเลยก็ได้! เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าคงจะถูกถอนรากถอนโคน หรือไม่พวกเขาก็อาจจะทรมานเจ้าด ด้วยการดึงจิตวิญญาณของต้นไม้ออกมาอย่างบ้าคลั่ง เกรงว่าตอนนั้นถึงเจ้าอยากจะร้องไห้ก็คงร้องไม่ออกเป็นแน่! เจ้าผลไม้น้อย”
เรื่องที่มู่เฉียนซีกล่าวมาทำให้มันกลัวมากจริง ๆ เจ้าผลไม้น้อยตัวสั่นเทาเล็กน้อย มนุษย์น่ากลัวขนาดนี้เลยหรือ
เมื่อเทียบกับคนที่สามารถข่มขู่ได้ด้วยการทำลายตนเองแล้ว เจ้าผลไม้น้อยรู้สึกว่าพวกของโยวเยี่ยเสียนั้นอันตรายยิ่งกว่าเสียอีก
มันกล่าวว่า “ข้าสามารถช่วยเจ้าต่อสู้กับคนเลวเหล่านี้ได้ แต่เจ้าไม่เก็บผลของข้าได้หรือไม่! เพราะผลของข้ามีความสำคัญต่อข้ามากจริง ๆ”
มู่เฉียนซีกล่า
