พวกเขาแสร้งทำเป็นโดนคลื่นอสูรพัดพาจนแยกตัวออกไป และออกห่างจากกลุ่มของพวกโยวเยี่ยเสีย ปล่อยให้พวกเขาเพลิดเพลินไปกับการชำระล้างของสัตว์ภูตวิญญาณกลุ่มนั้นเถอะ!
“บัดซบเอ้ย! นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่” โยวเยี่ยอี้กล่าวด้วยความเดือดดาล
“สัตว์ภูตวิญญาณที่โจมตีทางโยวเยี่ยอวู่ซวงน้อยลงมากอย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้พวกเขาถอยออกไปได้อย่างปลอดภัยแล้ว และเพราะอะไรพวกเราถึงได้เจอกับปัญหาเช่นนี้! ไม่ใช่ว่าวางยาพวกเขาไ ไปแล้วหรอกหรือ”
ในสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาเกิดสงสัยขึ้นมาว่าพวกเขาสมองกลับจนวางยาตนเองหรือไม่
“ฝ่าบาท ข้าน้อยเองก็ไม่มั่นใจ! ข้าน้อยขอลองหาสาเหตุก่อน ท่านอย่าพึ่งร้อนใจขอรับ!”
“ตอนนี้อยู่ในช่วงเวลาคับขันแล้ว เจ้ายังจะให้ข้าไม่ร้อนใจได้อีกหรือ!”
“โฮกกกก!”
สุดท้ายแล้วนักปรุงยาคนนั้นก็พบสาเหตุอยู่ในร่างกายของโยวเยี่ยอี้ และคนที่ถูกวางยาก็คือโยวเยี่ยอี้นั่นเอง
นักปรุงยาทำสิ่งของออกมามากมาย แต่มันกลับไม่สามารถกำจัดสิ่งที่ดึงดูดสัตว์ภูตวิญญาณออกไปจากตัวโยวเยี่ยอี้ได้ กลับกันมันยิ่งทำให้กลิ่นหอมของยานั้นทะลักออกมา และดึงดูดสัตว ว์ภูตวิญญาณมากยิ่งขึ้นไปอีก
พวกมู่เฉียนซีที่ถอยออกไปไกลตั้งแต่แรก
