้อย่างชัดเจน ซีของเขา เขาย่อมสามารถดูแลได้อยู่แล้ว จำเป็นต้องใช้เจ้ามดปล ลวกเหล่านี้ด้วยหรือไง
“ระหว่างหนุ่มสาวมักมีหัวข้อสนทนาที่คล้ายกัน แม้ว่าคนผู้นี้จะมีความสามารถที่ไม่เลว! แต่ก็ไม่ชอบพูดอยู่ดี! นี่ข้ากลัวว่าเฉียนซีจะเบื่อต่างหาก” โยวเยี่ยเสียกล่าว
“เอาล่ะ! พวกเราออกเดินทางกันเถอะ!”
คนที่นำกลุ่มโดยเจ้าเมืองหลักสองสามแห่งกับมู่อวู่ซวงได้มุ่งหน้าไปยังเขตชั้นในของป่าภูตวิญญาณปีศาจ มู่เฉียนซีมองไปยังแผ่นหลังของอาเล็กของตนเองพลางกล่าวว่า “อาเล็ก ท่านต้อ องระวังตัวด้วยนะเจ้าคะ”
“อื้ม ซีเอ๋อร์วางใจเถิด”
หลังจากที่เหล่าองค์ชายเดินไปแล้ว ภายนอกของหนุ่มสาวอัจฉริยะเหล่านี้ยังคงทำตัวดีต่อหน้ามู่เฉียนซี แต่ความจริงแล้วพวกเขาแอบดูหมิ่นมู่เฉียนซีอยู่อย่างลับ ๆ
หลังจากนั้นก็มีชายหนุ่มที่หยิ่งผยองคนหนึ่งกล่าวว่า “พวกเราเองก็ควรออกเดินทางได้แล้ว ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ได้ฝึกบำเพ็ญ ฉะนั้นความเร็วของเจ้าคงช้ามากแน่นอน ทว่าเพื่อที่จะดูแลเจ้า พวกเราจะลดความเร็วให้ช้าลง! แต่ก็ไม่สามารถช้ามากเกินไป หรือให้ช้ากว่าหอยทากก็ไม่ได้เช่นกัน ดังนั้นเจ้าจะต้องตามมาให้ทัน”
ก่อนที่หนุ่มน้อยผู้นั้นจะกล่าวจบ ทุกคนก็ค้นพบว่าร่างเงาสีม่วงน
