วข้องกับเจ้าเมืองเส สียเลยแม้แต่น้อย ท่านโปรดเปลี่ยนคำเรียกนางด้วย!”
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวเสริมขึ้นมาว่า “ข้ามีชื่อ สกุลของข้าคือมู่ และมีชื่อว่าเฉียนซี!”
เจ้าอาหลานคู่นี้ไม่ไว้หน้าโยวเยี่ยเสียเลยแม้แต่น้อยอีกครั้ง ซึ่งมันก็ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของโยวเยี่ยเสียแข็งทื่อไปทันที เขากำหมัดแน่นพลางกล่าวว่า “นี่ก็สายมากแล้ว ควรจะ เริ่มล่าสัตว์ได้แล้ว เราจะมาอยู่ข้างนอกไปตลอดได้อย่างไร! การล่าสัตว์ในครั้งนี้ ไม่รู้ว่าทุกท่านจะยินดีนำรางวัลอะไรออกมาบ้าง”
ในเมื่อมาล่าสัตว์ ย่อมไม่ได้มีเพียงการฆ่าสัตว์ปีศาจอย่างที่จืดชืดเช่นนั้นอยู่แล้ว ฉะนั้นจะแพ้หรือชนะ แต่รางวับนั้นถือว่าเป็นประเด็นสำคัญอยู่ดี
หลังจากนั้นเจ้าเมืองหลักทั้งห้าก็นำเอาสมบัติงรางวัลออกมา โยวเยี่ยเสียกล่าวว่า “เช่นนั้นของน้องอวู่ซวงล่ะ”
“ยาเทพระดับสูงได้หรือไม่ หากนำสิ่งนี้ไปมอบให้องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ จะต้องได้หน้าขึ้นมาหลายเท่าอย่างแน่นอน” หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็หยิบขวดลูกกลอนยาขวดหนึ่งออกมา
“อะไรนะ ยาลูกกลอนเทพระดับสูงอย่างนั้นหรือ” สีหน้าของทุกคนฉายแววของความประหลาดใจออกมา
ยาลูกกลอนระดับนี้ ขนาดแดนวิญญาณยังยากที่จะเอาออกมาได้สักสอง
