ล่าวอย่างไม่ใส่ใจเท่าไรนัก
“เจ้าไม่ไปช่วยเขาอย่างนั้นหรือ” มู่เฉียนซีกล่าวถาม เจ้านี่เป็นสัตว์พันธสัญญาของจิ่วเยี่ยไม่ใช่หรืออย่างไร!
“นี่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างพวกเขา และเยี่ยก็ไม่ต้องการความช่วยเหลือของข้าด้วย หากข้าไปช่วยเขาแล้วละก็ เกรงว่าเยี่ยคงจะทุบตีข้าไปด้วยเป็นแน่!” ช่วยไม่ได้ เพราะเยี่ยเองก็เป็นคนที่โหดร้ายถึงขนาดนั้นเช่นกัน
“คนงาม เจ้าอย่ากังวลไปเลย! ข้าอยากลองดูว่าชุดเกราะนั้นจะใช้งานได้ดีหรือไม่อยู่พอดี” จื่อโยวกล่าว
ถึงเขาจะเข้าไปหยุด แต่พวกเขาก็คงไม่ยอมรับฟังอยู่ดี ซึ่งมู่เฉียนซีเองก็จนปัญญาเช่นกัน
นางได้ยินเพียงแค่เสียงของการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวเท่านั้น นางรอให้พวกเขาจบเรื่องอยู่อีกทางหนึ่ง ซึ่งมันก็ทำให้นางเริ่มง่วงนอนขึ้นมาแล้วจริง ๆ
ในตอนที่มู่เฉียนซีกำลังจะหลับนั้น นางก็ถูกกอดเอาไว้ด้วยอ้อมแขนที่ทั้งเย็นชืดและแข็งกระด้าง
นิรันดร์กล่าวว่า “ให้ตายเถอะ! ร่างกายของเขาแข็งทื่อขนาดนั้น ที่รักจะทนได้อย่างไร ให้ข้าพาที่รักกลับไปเองดีกว่า!”
มู่อวู่ซวงเหลือบมองไปที่นิรันดร์อย่างเย็นชา พลางกล่าวว่า “ข้าจัดการเอง!”
เจ้าสองคนนี้มีเจตตนาที่ไม่ดีทั้งนั้นแหละ!
จิ่วเยี่ยไม่ตอบกลับ และเขาก็ไม
