้องเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาทน้อยอย่างแน่นอน
แม้ว่าเจ้าบ้านของจวนเจ้าเมืองจะไม่ยินดีให้หวงจิ่วเยี่ยเข้ามาเป็นอย่างยิ่ง แต่มู่อวู่ซวงเองก็ไม่อยากให้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขของซีเอ๋อร์หายไปเช่นกัน
ดังนั้นเขาจึงยอมให้จิ่วเยี่ยเข้ามาอยู่ นอกจากนี้ยังให้อยู่ภายในตำหนักของมู่เฉียนซีอีกด้วย
จิ่วเยี่ยต้องการที่จะอยู่กับมู่เฉียนซีตามลำพัง เขาไม่สามารถพูดได้ แต่ระหว่างเขากับจื่อโยวมีความสัมพันธ์ทางพันธสัญญากัน ดังนั้นจิ่วเยี่ยจึงออกคำสั่งกับจื่อโยวแทน
“ไม่ว่าจะต้องใช้หนทางใดก็ตาม อย่าได้ปล่อยให้คนอื่นเข้ามารบกวนข้ากับซีเป็นอันขาด!” และเสียงของจิ่วเยี่ยดังก้องขึ้นมาในหัวของจื่อโยว
มุมปากของจื่อโยวกระตุกเล็กน้อย และแอบคิดกับตนเองว่า นี่มันจะไม่ยากเกินไปหน่อยหรืออย่างไร! เยี่ยชอบทำให้เขาลำบากใจจริง ๆ แต่ว่าเพื่อเยี่ยกับคนงามแล้ว เขามีแต่ต้องทุ่มสุดตัวเท่านั้น!
เมื่อไม่มีผู้ใดมารบกวนพวกเขาอีก ในที่สุดพวกเขาก็สามารถเพลิดเพลินไปกับโลกของพวกเขาทั้งสองคนได้แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย ข้ารู้ว่าเจ้ามีอะไรที่อยากจะพูดกับข้าแน่ ๆ! แต่ถึงจะไม่สามารถพูดได้ก็ไม่เป็นไร เจ้าแค่ฟังที่ข้าพูดก็เพียงพอแล้ว เพราะข้ามี
