ี้ได้อยู่ดี
มีผู้คนมากมายเฝ้ารอด้วยความสงสัย เพราะการแข่งขันระหว่างมู่เฉียนซีกับเซวียหลิงก่อนหน้านี้เป็นมู่เฉียนซีที่เป็นฝ่ายชนะ
ตอนนี้เป็นการประลองกันระหว่างอาจารย์ของทั้งสองคน ฉะนั้นจึงไม่รู้เลยว่าใครจะแพ้หรือใครจะชนะ
ผลปรากฏว่าพวกเขาไม่ได้รอนานเท่าไรนัก!
นิรันดร์ก็ได้ก้าวเดินออกมา และปรมาจารย์หลินก็รีบไล่ตามออกมาอย่างรีบร้อนพลางกล่าวว่า “นายท่าน โปรดรับข้าเป็นศิษย์ด้วยเถิดขอรับ! นายท่าน...”
“นายท่าน ก่อนหน้านี้ข้าล่วงเกินท่านไปมากแล้ว ท่านอย่าได้ถือสาเลยขอรับ!”
“ต้องโทษข้า โทษที่ข้าเป็นเพียงกบในกะลาครอบเท่านั้น!”
สิ่งนี้ทำให้แต่ละคนตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง นั่นคือปรมาจารย์หลินอย่างนั้นหรือ พวกเขาไม่ได้มองคนผิดไปสินะ! คิดไม่ถึงเลยว่าปรมาจารย์หลินจะไล่ตามหลังคนอื่นเพื่อขอเป็นศิ ษย์เช่นนี้
“อาจารย์ ท่าน...” เซวียหลิงเองก็ประหลาดใจเช่นกัน
ตามหลักแล้วไม่ใช่ว่าอาจารย์ของนางเอาชนะอาจารย์ของมู่เฉียนซีได้ หลังจากนั้นก็ให้มู่เฉียนซีมาขอโทษนางอย่างนั้นหรือ เหตุใดถึงเปลี่ยนกลายเป็นท่านอาจารย์ของนางไล่ตามอาจารย์ของมู เฉียนซีเพื่อขอเป็นศิษย์เช่นนี้กัน
ช่องว่างนั้นมันต่างกันมากแค่ไหนกันแน่ ถึงสามารถทำให้
