ตอนนั้นพวกข้าจะได้เรียกท่านว่าท่านเจ้าเมืองอีกครั้ง”
ความมั่นใจในตนเองของโยวเยี่ยอี้ปะทุขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ ในที่สุดกองกำลังของทั้งสองฝ่ายก็เผชิญหน้ากันในสวนดอกไม้ขนาดใหญ่ของเมืองหลวงอี้
ในตอนที่โยวเยี่ยอี้เผชิญหน้ากับมู่อวู่ซวง โยวเยี่ยอี้ก็ได้กล่าวว่า “โยวเยี่ยอวู่ซวง เดิมทีข้าคิดว่าถึงเจ้าจะไม่มีความสามารถอะไร แต่เจ้าก็ยังมีสมองอยู่บ้าง! ทว่าตอนนี้เจ้ามัน นไม่มีแม้แต่สมองเลยด้วยซ้ำ คิดไม่ถึงว่าจะรนหาที่ตายด้วยการบุกมาที่เมืองหลวงอี้ของข้า แม้ข้าไม่อยากฆ่าเจ้า แต่มันก็คงจะทำไม่ได้แล้ว!”
มู่อวู่ซวงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “โยวเยี่ยอี้ เจ้าส่งนักฆ่ามาฆ่าข้าหลายครั้ง! ทำลายจวนเจ้าเมืองของข้า นอกจากนี้ยังคิดจะทำร้ายซีเอ๋อร์ของข้า ความอดทนของข้ามู่อวู่ซวงก็มีขีดจำกัด เช่นกัน วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าต้องชดใช้อย่างสาสม”
ทันทีที่ลูกตาของโยวเยี่ยอี้กลอกไป สายตาของเขาก็ไปตกอยู่ที่ร่างของสาวน้อยผู้งดงามที่สวมชุดสีม่วงคนหนึ่ง รูปร่างหน้าตาของแม่สาวน้อยผู้นี้สามารถเทียบกับสาวงามอันดับหนึ่ง ที่อยู่ข้างกายเขาได้เลย
และสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่านั้นก็คือ ในร่างกายของแม่สาวน้อยผู้นี้ไม่มีพลังวิญญาณไหลเวียนอยู่เลย คิดไม่
