ชายชราผู้นี้เหลือบมองไปยังคนที่พูดคำนี้ออกมา ซึ่งก็คือสาวน้อยในชุดสีม่วงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเป็นอย่างมากผู้หนึ่ง
และสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจก็คือ ถึงเขาจะอยู่ต่อหน้าแม่สาวน้อยผู้นี้ แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงการไหลเวียนของพลังวิญญาณใด ๆ อยู่เลย
ชายชรากล่าวอย่างเย็นชาว่า “คิดไม่ถึงเลยว่านางเด็กน้อยไร้ประโยชน์อย่างเจ้าจะกล้าพูดจาโอหังเช่นนี้ ช่างกล้าหาญเสียจริง ๆ!”
แววตาของมู่อวู่ซวงเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที “เจ้านี่มันรนหาที่ตายนัก!”
แต่ทว่าความเร็วของนิรันดร์เร็วยิ่งกว่าเขาเสียอีก “ตาแก่ เจ้าคงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริง ๆ สินะ!”
“คนหนุ่มสาวเดี๋ยวนี้บ้าคลั่งขึ้นทุกวันจริง ๆ!” ชายชราบ่นพึมพำพลางเหลือบมองไปทางนิรันดร์ที่กำลังใกล้เข้ามา
ภายในดวงตาของเขาฉายแววดุร้ายออกมา จากนั้นเขาก็ได้เหวี่ยงดาบไปทางนิรันดร์โดยตรง!
ปังงง!
แต่ทว่าดาบเล่มนั้นของเขากลับหยุดชะงักอยู่ที่กลางอากาศ ซึ่งเขาก็เห็นว่ามือที่เรียวบางคู่นั้นได้ประสานกับคมดาบของเขา และดาบของเขาก็ไม่สามารถขยับได้เลยแม้แต่น้อย
ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นของชายชราแข็งทื่อไปทันที เขามองไปยังปีศาจหนุ่มในชุดสีขาวด้วยความรู้สึกยากที่จะเชื่อได้
ยื่นมือออ
