ะสิ
“ฝ่าบาทอี้ อีกไม่นานฝ่าบาทอวู่ซวงก็จะกลับมาแล้ว พวกเรา…พวกเราจะรีบส่งคนไปอีก หรือว่าจะรีบออกไปจากที่นี่ดีขอรับ” ลูกน้องของโยวเยี่ยอี้กล่าวถาม
“ถึงจะส่งคนไปอีก คาดว่าผลลัพธ์ก็น่าจะเป็นเช่นเดิมอยู่ดี ถึงอย่างไรเสียพวกเราก็ส่งแม้แต่คนระดับราชันย์วิญญาณไปแล้ว หากยังเคลื่อนไหวให้วุ่นวายยิ่งกว่านี้ เกรงว่าจะทำให้เสร็จ พ่อพิโรธเอาได้! พวกเราออกไปกันก่อนเถอะ!”
เขามองไปยังจวนที่ยิ่งใหญ่ราวพระราชวังแห่งนี้ ก่อนหน้านี้มันเป็นอาณาเขตของเขา โยวเยี่ยอี้รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ดังนั้นก่อนที่เขาจะไปจึงได้สั่งให้คนทำลายจวนเจ้าเมืองของ เมืองอวู่ซวงให้พังพินาศไปเสีย
ตูมมม โครมม!
หลังจากที่พวกเขาทำลายจวนของเจ้าเมืองอย่างป่าเถื่อน พวกเขาก็ได้จากไป
“หากโยวเยี่ยอวู่ซวงถาม ก็ให้บอกเขาไปว่า จวนของเจ้าเมืองถูกปล้นก็แล้วกัน” โยวเยี่ยอี้กล่าว
จวนของเจ้าเมือง จะมีใครหน้าไหนกล้ามาปล้น หรือกล้ามาทำลายอย่างหยิ่งผยองเช่นนี้กัน
วิธีการเช่นนี้ของโยวเยี่ยอี้ เป็นการไม่เห็นมู่อวู่ซวงอยู่ในสายตาอย่างสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังเป็นการท้าทายมู่อวู่ซวงอย่างโจ่งแจ้งอีกด้วย
นับตั้งแต่จับยอดฝีมือระดับราชันย์วิญญาณผู้นี้ได้ เส้นทางกลับไปยังเมือ
