มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวว่า “อื้ม! ข้าเข้าใจแล้วนิรันดร์!”
เมื่อมุ่งหน้าขึ้นไป มู่เฉียนซีก็ได้เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ทันที และอีกฝ่ายก็เป็นคนที่มาจากเมืองเสียอีกด้วย
หลิวโต่วแห่งเมืองเสียกล่าวว่า “เจ้าน่าจะเป็นหญิงสาวที่ติดตามฝ่าบาทอวู่ซวงคนนั้นสินะ! เหมือนว่าจะงดงามมากเกินไปหน่อย แต่ว่าหญิงสาวที่งดงามเช่นเจ้า ไม่เหมาะที่จะอยู่ที่นี่หรอก ฉะนั้นเจ้ารีบไสหัวไปซะเถอะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “คนที่ต้องไสหัวไปไม่ใช่ข้า แต่เป็นเจ้าต่างหาก!”
หลิวโต่วจ้องมองไปยังสาวน้อยที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ ซึ่งดูเหมือนว่านางจะไม่มีพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย
แต่ทว่า หากเป็นหญิงสาวที่ไม่มีพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อยจริง ๆ แล้วนางจะกล้าพูดเช่นนี้กับเขาได้อย่างไร
ภายในแววตาของหลิวโต่วฉายแววเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที “อย่าคิดว่าข้ามองความสามารถของเจ้าไม่ออก แล้วเจ้าจะทำตัวหยิ่งยโสเช่นนี้ได้เชียวนะ รับการโจมตีซะเถอะ!”
ทันทีที่คำพูดของเขาสิ้นสุดลง เขาก็เหวี่ยงมือเข้ามาในทันที
“ซีเอ๋อร์!” เมื่อมู่อวู่ซวงเห็นว่ามู่เฉียนซีจะต้องจัดการกับศัตรู เขาก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาเล็กน้อย
เขารู้ว่าถึงแม้ซีเอ๋อร์ในตอนนี้จะไม่มีพลังของการบำเพ็ญเลย แต่นางก็มีหนทางที่สาม
