สายลมพัดผ่านไป ที่นี่มีเพียงแค่สายลมเท่านั้น เพราะไม้เทพแห่งชีวิตไม่ได้ให้คำตอบใด ๆ กับเขาเลย
ดวงตาของหวงจิ่วเยี่ยเปลี่ยนเป็นอันตรายมากขึ้นเรื่อย ๆ พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วมิติที่เต็มไปด้วยพลังแห่งชีวิตแห่งนี้ จนมีความเสี่ยงที่จะล่ม มสลายได้เลยทีเดียว
จิ่วเยี่ยเอ่ยปากอีกครั้งว่า “ซีอยู่ที่ไหน? ตอบข้ามาเดี๋ยวนี้ ไม้เทพแห่งชีวิต!”
การคุกคามจากพลังทำลายล้างนี้ ยังคงไม่สามารถทำให้ไม้เทพแห่งชีวิตมีการตอบสนองกลับมาได้ ซึ่งนั่นก็เป็นเพราะว่าไม้เทพแห่งชีวิตกำลังตกอยู่ในห้วงนิทรา จนไม่สามารถรับรู้เรื่องท ที่เกิดขึ้นภายนอกได้นั่นเอง
กลิ่นอายของจิ่วเยี่ยเปลี่ยนเป็นน่าสะพรึงกลัว และรุนแรงจนอยากที่จะทำลายทุกสิ่ง แต่เมื่อเขาหลับตาของเขาลง ในที่สุดเขาก็ดึงพลังที่ปลดปล่อยออกไปคืนกลับมา
เขาที่เป็นผู้แข็งแกร่งในเวลานี้กลับค่อนข้างอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด เขากล่าวด้วยดวงตาที่แน่วแน่ว่า “ซี ข้าจะต้องหาเจ้าให้เจอได้แน่”
หากไม่อยู่ที่มิติแห่งชีวิต เช่นนั้นก็คงจะไปที่อื่นแล้ว ขอเพียงยังอยู่บนโลกใบนี้ ข้าหวงจิ่วเยี่ยจะต้องหานางจนเจอได้อย่างแน่นอน แม้ว่าจะไม่มีผู้พิทักษ์นิรันดร์ เขาก็สามารถ ถ
