เขาก็สามารถมองเห็นร่างเงาที่เคยยุ่งวุ่นวายเหมือนในอดีตได้อย่างเลือนราง
ความคิดถึงที่กัดกร่อนกระดูกนี้ ทำให้หัวใจของจิ่วเยี่ยเจ็บปวดจนไม่เป็นตัวของตัวเองไปแล้ว
หลังจากนั้นจิ่วเยี่ยก็หายไปจากหอหมอปีศาจ และมาปรากฏตัวอยู่ในความว่างเปล่าของแดนนรก
ตูมมม โครมม!
มีเสียงระเบิดขนาดใหญ่ดังกึกก้องออกมา พลังที่ระเบิดออกมานี้คือพลังที่สามารถทลายสวรรค์ล้างนรกได้เลยทีเดียว ซึ่งคนที่ลงมือก็คือหวงจิ่วเยี่ยนั่นเอง
หวงจิ่วเยี่ยกล่าวพึมพำว่า “ซี! ซี!”
น้ำเสียงที่แหบแห้งนั้น เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ครึ่งปี มันผ่านมาครึ่งปีแล้ว
พวกของอาถิงไม่ได้บอกมู่เฉียนซี ว่าในตอนแรกที่นางหลับไปนั้น ความจริงแล้วนางได้นอนหลับไปถึงครึ่งปี
และจิ่วเยี่ย ก็รอมู่เฉียนซีมาครึ่งปีแล้วเช่นกัน
ภายในครึ่งปีนี้เขาสามารถควบคุมตนเองไม่ให้ไปหานางได้ แต่ตอนนี้จิ่วเยี่ยรู้สึกว่าตนเองถึงขีดจำกัดแล้ว เขาขอเพียงมองเห็นนางจากที่ไกล ๆ ก็พอ
จิ่วเยี่ยกำหมัดแน่น เขาอยากจะไปที่มิติแห่งชีวิต เพราะบนตัวของเขามีเศษเสี้ยวของดอกบัวหงเก้ากลีบอยู่หนึ่งชิ้น ฉะนั้นหากคิดที่จะไปอยู่ข้างกายซีจึงไม่ใช่เรื่องที่ยากเลย
แต่เขาเลือกเพียงแค่ให้มันส่งเขาไปท