ียนซีกล่าวว่า “เสียใจภายหลังหรือ อย่างไรข้าก็ไม่เสียใจภายหลัง! เกลียดชังจิ่วเยี่ยอย่างนั้นหรือ นี่คือสิ่งที่ข้าเลือกด้วยตนเอง เหตุใดถึงต้องไปเกลียดคนที่ข้ารักด้วยล่ะ น นี่มันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!”
อาถิงเม้มปากเอาไว้แน่น เขาอยากที่จะทุบเจ้าผู้หญิงโง่นี่เสียเหลือเกิน
ถึงแม้ว่าบนใบหน้าของนิรันดร์จะเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่ภายในใจของเขากลับอิจฉาเป็นอย่างมาก และบนใบหน้าของพิฆาตวิญญาณก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างชัดเจน
สีหน้าของอ้านยังคงเฉยเมย มังกรวารีจึงกล่าวว่า “ไม่ว่านายท่านจะตัดสินใจเช่นไร มังกรวารีก็จะสนับสนุนนายท่าน”
“ความจริงแล้วหนทางที่ดีที่สุดก็คือการสังหารจิ่วเยี่ย เพราะทันทีที่เขาตาย ทัณฑ์สวรรค์นี่ก็จะหายไปด้วย บางทีอาจจะมีของขวัญและของชดเชยให้ด้วยซ้ำ” สุ่ยจิงอิ๋งกล่าว
มู่เฉียนซีส่ายศรีษะพลางกล่าวว่า “สุ่ยจิงอิ๋ง พวกเจ้าก็รู้ว่าข้าไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ มิเช่นนั้นพวกเจ้าก็คงจะลงมือกันไปตั้งแต่แรกแล้ว ตอนนี้ข้าอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว”
“ตกลง!”
พวกของสุ่ยจิงอิ๋งเดินออกไป เพื่อที่จะได้ไม่รบกวนมู่เฉียนซี ส่วนมู่เฉียนซีก็นั่งอยู่ใต้ไม้เทพแห่งชีวิต
“เจ้าฟื้นตัวได้ไม่เลวเลยนี่!” มู่เฉียนซีกล่าว
“ถึงข้าจะฟื้นตั
