ว่าในเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่เขาอ่อนแอมากที่สุดอยู่แล้ว
ทันใดนั้นพลังของจิ่วเยี่ยก็ได้สร้างกำแพงขึ้นมากลางอากาศ และมันก็ได้ขวางการโจมตีที่ตกลงมาจากฟากฟ้านี้เอาไว้ได้
แกร่ก!
ทันใดนั้นกำแพงก็ได้พังทลายลง
จิ่วเยี่ยพยายามปกป้องมู่เฉียนซีเอาไว้อย่างแน่นหนา และเขาก็ได้ใช้หลังของตนเองบังพลังของอสนีบาตนี้เอาไว้
พรวดด!
ร่างกายของจิ่วเยี่ยไหม้จนกลายเป็นสีดำ มุมปากของเขามีเลือดสด ๆ ไหลทะลักออกมา แต่สายฟ้าลงทัณฑ์ก็ยังคงผ่าลงมาอย่างต่อเนื่อง…
ตึงงง!
แม้ว่าเขาจะยืนได้อย่างยากลำบาก แต่จิ่วเยี่ยก็ไม่มีทางยอมปล่อยให้สายฟ้าลงทัณฑ์นี้ทำร้ายมู่เฉียนซีได้แม้แต่ปลายขน และยังคงปกป้องนางที่อยู่ในอ้อมแขนนั้นอย่างระมัดระวังเป็นอ อย่างยิ่ง
ผิวหนังที่ขาวราวหิมะก็มิปานไหม้เกรียมจนเปลี่ยนเป็นสีดำ ถึงพลังของสายฟ้าลงทัณฑ์นั้นจะไม่สามารถเอาชีวิตของเขาได้ แต่มันก็สามารถทิ้งบาดแผลที่ร้ายแรงเอาไว้ทั่วภายในร่างกายข ของจิ่วเยี่ยได้
“เยี่ย!” เมื่อฝูเซิงและจื่อโยวค้นพบว่าสายฟ้าลงทัณฑ์นั้นโจมตีมาที่หุบเขาลั่วซีอย่างต่อเนื่อง พวกเขาก็รู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก จนอดที่จะมุ่งหน้ามาดูไม่ได้ และหลังจากนั้นพวกเขา ก็ค้นพบว่าจิ่วเยี่ยในตอนนี้เกือบ
